شکاف امید به زندگی سالم، میان ثروتمندان و فقرا «افزایش یافته است»

نتیجه یک پژوهش جدید نشان می‌دهد افرادی که در مناطق ثروتمند زندگی‌ می‌کنند می‌توانند تا ۲۰ سال بیشتر از افراد ساکن در مناطق فقیر از سلامت مطلوب برخوردار باشند.

«بنیاد سلامت» در تازه‌ترین مطالعه خود اعلام کرده است که میانگین امید به زندگی سالم در بریتانیا طی فاصله سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ تا دوره ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴ حدود دو سال کاهش یافته است.

این نهاد مستقل خیریه و اندیشکده حوزه سلامت هشدار داد که این کاهش، هزینه اقتصادی قابل‌توجهی به همراه دارد و باید به‌عنوان یک «نقطه عطف» تلقی شود.

«امید به زندگی سالم» اصطلاحی تخصصی است که برای برآورد مدت زمانی از عمر که افراد در سلامت مناسب سپری می‌کنند به کار می‌رود. این شاخص بر اساس احساس و گزارش افراد در نظرسنجی‌ها و نیز داده‌های مرگ‌ومیر محاسبه می‌شود.

تحلیل جدید این نهاد نشان می‌دهد شکاف در سال‌های زندگی سالم میان مناطق متمول و محروم افزایش یافته است.

همچنین بررسی ۲۱ کشور پردرآمد نشان می‌دهد که بریتانیا بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۱ دومین کاهش شدید در امید به زندگی سالم را تجربه کرده و آمریکا با بیشترین کاهش در این زمینه، پایین‌تر از بریتانیا قرار دارد.

بنیاد سلامت تأکید کرد این یافته‌ها بیانگر افت قابل‌توجه وضعیت سلامت در این کشورها است و باید به‌عنوان زنگ خطری برای سیاست‌گذاران تلقی شود.

بنیاد سلامت در این مطالعه، داده‌های اداره آمار ملی از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ را بررسی کرده و برای مقایسه‌های بین‌المللی نیز از داده‌های سازمان جهانی بهداشت استفاده کرده است.

در این گزارش آمده است که بنا به داده‌ها اگرچه امید به زندگی کلی در دهه گذشته تقریباً ثابت مانده، اما تعداد سال‌هایی که افراد انتظار می‌رود در سلامت زندگی کنند، کاهش یافته است.

در سال‌های بین ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴، مردان در انگلستان در مناطقی که محرومیت کمتری دارد، به‌طور متوسط ۶۹/۲ سال زندگی سالم و ۱۴/۴ سال زندگی با بیماری داشته‌اند. این ارقام برای زنان به‌ترتیب ۶۸/۵ سال سلامت و ۱۷/۹ سال بیماری برآورد شده است.

اما در مناطق با محرومیت بیشتر، این ارقام به‌مراتب پایین‌تر است. مردان تنها ۴۹/۸ سال زندگی سالم و ۲۳/۴ سال با وضعیت نامطلوب سلامت دارند و برای زنان نیز ۴۸/۲ سال زندگی سالم و ۳۰/۱ سال بیماری محاسبه شده است.

این گزارش نشان می‌دهد که شکاف امید به زندگی سالم میان مناطق ثروتمند و فقیر، برای هر دو جنس نسبت به داده‌های سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ افزایش یافته است.

لیلا مک‌کی، مدیر سیاست‌گذاری در نظام درمانی بریتانیا، گفت: «این آمارها یادآور روشنی است از اینکه نابرابری‌ها در حوزه سلامت تا چه اندازه بر زندگی مردم تأثیر گذاشته و بسیاری از جوامع محروم ناچارند سال‌های بیشتری را با بیماری سپری کنند.»

او تأکید کرد: «راه‌حل باید تمرکز بر پیشگیری باشد. رسیدگی به عوامل بنیادین سلامت، تقویت مراقبت‌های مبتنی بر جامعه و بهبود دسترسی به خدمات حمایتی در نزدیکی محل زندگی افراد.»