بازگشت به جام جهانی بعد از ۲۴ سال؛ آیا ترکیه می‌تواند تاریخ را تکرار کند؟

ترکیه پس از ۲۴ سال بار دیگر به جام جهانی باز می‌گردد؛ تیمی که با تکیه بر نسل جدیدی از بازیکنان مستعد، از جمله آردا گولر، هافبک رئال مادرید، و با خاطره صعود به نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۰۲، وارد این رقابت‌ها می‌شود.

با این‌حال، تردیدهایی درباره ثبات عملکرد و توانایی این تیم در بازی‌های بزرگ همچنان وجود دارد.

وینچنزو مونتلا، سرمربی تیم ملی ترکیه، این تیم را با مجموعه‌ای از پیروزی‌های نزدیک به مرحله نهایی رساند و پس از عملکردی امیدوارکننده در یورو ۲۰۲۴، بار دیگر فضای مثبتی پیرامون تیم ایجاد کرد.

در این میان، آردا گولر به چهره شاخص تیم تبدیل شده و بسیاری از هواداران معتقدند این نسل می‌تواند یکی از قوی‌ترین تیم‌های ترکیه در دهه‌های اخیر باشد.

در ترکیب ترکیه، کنان یلدیز، مهاجم یوونتوس، و چندین بازیکن دیگر است که در لیگ‌های برتر فوتبال اروپا حضور دارند؛ موضوعی که انتظارات را برای تکرار موفقیت تیمی که در سال ۲۰۰۲ با هدایت شنول گونش به مقام سوم جهان رسید، افزایش داده است.

اما روند صعود ترکیه ضعف‌های آشنایی را نیز آشکار کرد. شکست سنگین ۶-۰ برابر اسپانیا، قهرمان اروپا، در ماه سپتمبر گذشته در قونیه، بار دیگر فاصله این تیم با سطح برترین‌های جهان را نشان داد.

این شکست بار دیگر تصویری را تقویت کرد که مدت‌هاست از تیم ترکیه وجود دارد: تیمی که در روزهای خوب می‌تواند حریفان قدرتمندتر را غافلگیر کند، اما در عین حال در معرض فروپاشی‌های احساسی و بی‌نظمی دفاعی نیز قرار دارد.

با این‌حال، سرمربی تیم ملی ترکیه تلاش کرده است تا با ایجاد نظم تاکتیکی و آرامش بیشتر، ثبات را به تیمی بازگرداند که در دو دهه گذشته با نوسان عملکرد مواجه بوده است.

ترکیه در برخی مقاطع یورو ۲۰۲۴ با پرس بالا و کیفیت فنی خود نمایش‌های قابل‌توجهی ارائه داد، اما همچنان وابستگی زیادی به درخشش‌های فردی داشت و در چند دیدار نیز از شانس بهره برد.

این تیم در گروه D رقابت‌ها با ایالات متحده، پاراگوئه و استرالیا هم‌گروه است و در طول مسابقات در شهر مسا در ایالت آریزونا مستقر خواهد بود.

بخش قابل‌توجهی از امیدهای ترکیه به خلاقیت آردا گولر وابسته است؛ بازیکنی که پیشرفتش در رئال مادرید، او را به یکی از مهم‌ترین استعدادهای فوتبال این کشور تبدیل کرده و انتظارها برای آغاز دوره‌ای جدید در تیم ملی را افزایش داده است.

گولر و چند بازیکن دیگر این تیم در زمان صعود ترکیه به نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۰۲ هنوز متولد نشده بودند؛ موفقیتی که همچنان جایگاه ویژه‌ای در تاریخ فوتبال این کشور دارد.

با این‌حال، اینکه آیا این نسل می‌تواند تاریخ خود را رقم بزند یا نه، به این بستگی دارد که ترکیه تا چه اندازه موفق خواهد شد بر مشکل دیرینه بی‌ثباتی غلبه کند؛ عاملی که بارها مانع از نمایش مستمر تیم‌های مستعد این کشور در بالاترین سطح شده است.