இங்கிலாந்து ராணி வெகுமதி அறிவித்து பிடிக்க சொன்ன புரட்சியாளர் - 'துரோகத்தால்' பிரிட்டிஷாரின் பிடியில் சிக்கிய பாபுராவ் ஷெட்மாகேவின் கதை

1857ஆம் ஆண்டு சுதந்திரப் போராட்டத்தில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்கு எதிராக முழக்கமிட்டு உயிர்நீத்த சந்திரபூர் மாவட்ட பழங்குடியின வீரர்களின் தியாகம் வரலாற்றுப் புத்தகங்களில் அழியாததாகப் பதியப்பட்டுள்ளது. அவர்களில் முதலில் குறிப்பிடப்படுவது புரட்சியாளர் பாபுராவ் புல்லேசூர் ஷெட்மாகேவின் பெயரே.

சந்திரபூர்–கட்சிரோலி பகுதியில் பொதுமக்கள் மீது பிரிட்டிஷார் நிகழ்த்திய கொடுமைகள் மற்றும் அவர்கள் அறிமுகப்படுத்திய அநியாய வட்டிக்கடன் முறைக்கு எதிராக பாபுராவ் ஷெட்மாகே குரல் எழுப்பினார். உள்ளூர் மக்களை ஒன்றிணைத்து 'ஜங்கோம் சேனா'வை உருவாக்கி, பிரிட்டிஷாரின் சுரண்டலுக்கு எதிராகப் போராடினார். இறுதியில், 1858ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 21 அன்று சண்டா சிறையின் திறந்தவெளி வளாகத்தில் பிரிட்டிஷ் நீதிமன்ற உத்தரவின் பேரில் அவருக்கு தூக்குத் தண்டனை நிறைவேற்றப்பட்டது.

அக்டோபர் 21, புரட்சிவீரர் பாபுராவ் புல்லேசர் ஷெட்மாகேவின் வீரமரண நாளாகக் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. வெறும் 25 வயதிலேயே அவர் தாய்நாட்டைக் காக்கத் தன்னுயிரைத் தியாகம் செய்தார். எனினும், அவரது வீரத்துக்கு வரலாற்றில் அரிதாகவே இடம் கிடைத்துள்ளது. அந்தப் பழங்குடியினப் புரட்சித் தலைவரின் பணிகளைப் பற்றிய தகவல்களை இக்கட்டுரை வழங்குகிறது.

பாபுராவ் ஷெட்மாகே 1833ஆம் ஆண்டு மார்ச் 12 அன்று மோலம்பள்ளி (கிஷ்டாபூர்) பகுதியில் ஜமீன்தாரி கோண்ட் குடும்பத்தில் பிறந்தார். அவரது தாயின் பெயர் ஜுர்ஜயால் (ஜுர்ஜாகுன்வர்). சிறுவயதிலிருந்தே கோட்டுலில் மல்யுத்தம், வாள்வீச்சு, வில்வித்தை, ஈட்டி எறிதல் உள்ளிட்டவற்றில் பயிற்சி பெற்றார்.

மத்தியப் பிரதேசத்தின் ராய்ப்பூரில் ஆங்கில வழியில் தொடக்கக் கல்வியை முடித்த அவர், தனது கிராமத்துக்குத் திரும்பினார். அப்போது தனது பகுதியில் பழங்குடியின மக்கள் வட்டிக்காரர்களாலும் பிரிட்டிஷாராலும் சுரண்டப்படுவதை அறிந்து, அந்தக் கொடுமைகளுக்கு எதிராகக் குரல் கொடுக்கத் தொடங்கினார்.

அரசக் குடும்பத்தில் பிறந்திருந்தபோதிலும், அதிகாரத்தை விட சமூகச் சேவையிலேயே பாபுராவுக்கு அதிக அர்ப்பணிப்பு இருந்தது.

ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் ஆதிலாபாத் மாவட்டம், சென்னூரைச் சேர்ந்த மதாவி அரச வம்சத்தின் இளவரசி ராஜ்குன்வரை அவர் திருமணம் செய்துகொண்டார். அவரது பணிகளில் அவர் எப்போதும் துணைநின்றார்.

வட்டிக்காரர்கள் மற்றும் ஒப்பந்தக்காரர்களால் பொதுமக்கள் ஒடுக்கப்படுவதையும், பிரிட்டிஷார் வந்த பிறகு ஏற்பட்ட துன்பங்களையும் அவர் நேரடியாகக் கண்டார். சந்தாகட் மற்றும் அதன் சுற்றுப்பகுதிகளில் மதப்பிரசாரகர்கள் வளர்ச்சியின் பெயரில் எளிமையான பழங்குடியின மக்களை மதமாற்றம் செய்ததையும், பிரிட்டிஷார் காடுகள் மற்றும் கனிம வளங்களைக் கட்டாயமாகக் கைப்பற்றியதையும் அவர் ஏற்கவில்லை.

1854ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 18 அன்று ஆர்.எஸ். எல்லிஸ் மாவட்ட ஆட்சியராக நியமிக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, பிரிட்டிஷார் ஏழை மக்களை ஒடுக்கத் தொடங்கினர். பொதுமக்களிடையே பிரசங்கிகளுக்கு (missionaries) எதிரான அதிருப்தியும் நிலவியது.

அந்தக் காலத்தில் கட்சிரோலி பகுதி தாவர வளங்களும் கனிம வளங்களும் நிறைந்ததாக இருந்தது. தங்கள் சொத்துகளை நிர்வகிப்பதற்காக இவ்வளங்கள் பிரிட்டிஷாருக்கு அவசியமாக இருந்ததால், அவர்கள் பழங்குடியினரின் நிலங்களை வலுக்கட்டாயமாகக் கைப்பற்றினர். இது பாபுராவுக்குப் பிடிக்கவில்லை; அவர் அதற்கு எதிராகக் குரல் எழுப்பினார்.

'ஜங்கோம் சேனா' மற்றும் பிரிட்டிஷாருக்கு எதிரான போர்

பழங்குடியின மக்களின் பாரம்பரிய கலாசாரம், சமூக அடையாளம் மற்றும் தனித்தன்மையைப் பாதுகாப்பதற்காக, 1857ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 24 அன்று 'ஜங்கோம் சேனா' (புரட்சிப் படை) என்ற சுயாதீனப் படையை அவர் உருவாக்கினார். அடாபள்ளி, மோலம்பள்ளி, கோட் பகுதிகளிலிருந்து சுமார் 400 முதல் 500 பழங்குடியினர்களையும் ரோஹிலாக்களையும் திரட்டி, அவர்களுக்கு தீவிர ராணுவப் பயிற்சி அளித்தார்.

'ஜங்கோம்' என்பது கோண்டி மொழிச் சொல்; அதற்கு 'புரட்சி' என்று பொருள். அந்தப் புரட்சியின் தீப்பந்தத்தை ஏந்திய அவர்கள், பழங்குடியினர் அதிகம் வாழும் பகுதிகளில் பிரிட்டிஷாருக்கு எதிராக எழுச்சிப் போராட்டத்தை முன்னெடுத்தனர்.

பிரிட்டிஷாருக்குப் பாடம் புகட்டும் நோக்கில், பிரிட்டிஷ் கட்டுப்பாட்டில் இருந்ததும் ராம்ஷா கெடாம் பொறுப்பிலிருந்ததுமான சந்தாகட் அருகிலுள்ள ராஜ்கட்டை பாபுராவ் குறிவைத்தார். 1857ஆம் ஆண்டு மார்ச் 7 அன்று பாபுராவும் அவரது ஆதரவாளர்களும் ராஜ்கட் மீது வெற்றிகரமாகத் தாக்குதல் நடத்தினர். இதில் ராஜ்கட் நிலத்தாரான சர்தார் ராம்ஜி கெடாம் கொல்லப்பட்டார். முழுப் பகுதியையும் கைப்பற்றிய பாபுராவ் ஷெட்மாகே தனது முதல் வெற்றியைப் பதிவு செய்தார்.

ராஜ்கட்டில் ஏற்பட்ட தோல்வி பிரிட்டிஷாருக்கு அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. கோபமடைந்த கேப்டன் டபிள்யூ.ஹெச். கிரிக்டன், பாபுராவைப் பிடிக்க சந்தாகட்டில் இருந்து படைகளை அனுப்பினார். 1858ஆம் ஆண்டு மார்ச் 13 அன்று நந்தகாவ் கோசாரி அருகே பிரிட்டிஷ் படைக்கும் ஜங்கோம் படைக்கும் இடையே கடுமையான போர் நடைபெற்றது. இதில் பாபுராவின் படை, கிரிக்டனின் படையைத் தோற்கடித்தது.

பாபுராவின் வீரத்தால் சுற்றுவட்டார மக்களிடம் நம்பிக்கை அதிகரித்தது. அவரது செயல்களால் ஊக்கமடைந்த கோட் பகுதியின் ஜமீன்தாரான வெங்கட்ராவ் தேகாலா, தனது படையுடன் பாபுராவுடன் இணைந்து ஜங்கோம் படைக்கு ஆதரவை அதிகரித்தார்.

தோல்வி பிரிட்டிஷாரின் உள்ளத்தில் ஆழமாகப் பதிந்துவிட்டது என்பதை பாபுராவ் உணர்ந்திருந்தார். தன் மீது எப்போது வேண்டுமானாலும் பதிலடி தாக்குதல் நடத்தக்கூடும் என்பதையும் அவர் அறிந்திருந்தார். அதனால் தனது படையுடன் கடிச்சுர்லா மலைப்பகுதியில் தஞ்சமடைந்து, அங்கு தயாரிப்புகளைத் தொடங்கினார்.

பிரிட்டிஷார் பாபுராவைத் தொடர்ந்து கண்காணித்து வந்தனர். கடிச்சுர்லா குறித்து தகவல் கிடைத்தவுடன், 1858ஆம் ஆண்டு மார்ச் 20 அன்று அந்த மலைப்பகுதியை அவர்கள் முற்றுகையிட்டனர். ஆனால், பாபுராவின் படையினர் துணிச்சலுடன் போராடி, பிரிட்டிஷாரின் துப்பாக்கிகள் மற்றும் பீரங்கிகளைக் கைப்பற்றினர். மேலும், ஒப்பந்தக்காரர்கள் மக்களைச் சுரண்டி சேகரித்திருந்த தானியக் களஞ்சியங்களை பொதுமக்களுக்காகத் திறந்துவிட்டனர்.

இதற்கிடையில், 1858ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 19 அன்று, சகணாபூர் கிராமத்தில் நிலச்சுவான்தார்களான ராஜேஷ்வர்ராவ் மற்றும் நரசிம்ஹராவ் ராஜ்கோண்ட் ஆகியோருடன் தங்கியிருந்தபோது, அவர்களைப் பற்றிய தகவல் பிரிட்டிஷாருக்குத் தெரியவந்தது. பிரிட்டிஷ் படை மீண்டும் ஜங்கோம் படையைத் தாக்கியது. ஆனால் மீண்டும் அவர்கள் தோல்வியைச் சந்தித்தனர்.

இதன் பின்னர், 1858ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 29 அன்று, அஹேரி ஜமீன்தாரி பகுதியில் உள்ள சிச்சகுரியில் இருந்த ஆங்கிலேய முகாம் மீது பாபுராவ் தனது படையுடன் தாக்குதல் நடத்தினார். இதில் ஆங்கிலேய தந்தி அலுவலர்களான கார்ட்லான் மற்றும் ஹால் கொல்லப்பட்டனர். இந்தச் செய்தி இங்கிலாந்து ராணி விக்டோரியாவை எட்டியது.

துரோகம் மற்றும் கைது

பாபுராவ் ஷெட்மாகேவின் செல்வாக்கு அதிகரித்ததைக் கண்டு, அவரை "உயிருடனோ அல்லது பிணமாகவோ" பிடிக்குமாறு பிரிட்டன் ராணி விக்டோரியா உத்தரவிட்டார். இதற்காக நாக்பூரின் கேப்டன் ஷேக்ஸ்பியர் நியமிக்கப்பட்டார்.

பாபுராவின் செயல்முறையைப் பார்த்த ஷேக்ஸ்பியர், அவரைப் பிடிக்க வேறுவிதமான அணுகுமுறையை மேற்கொண்டார். பாபுராவைக் கைது செய்பவருக்கு 'பகுமான' (Bahuman) பட்டமும், கோட், அடாபள்ளி மற்றும் மோலம்பள்ளி ஆகிய பகுதிகளின் ஜமீன்தாரி உரிமையும் வழங்கப்படும் என அவர் பொதுவில் அறிவித்தார்.

அஹேரி நிலச்சுவான்தாரான பாபுராவின் அத்தை ராணி லட்சுமிபாயுடன் பிரிட்டிஷார் கூட்டுச் சேர்ந்தனர். ஷெட்மாகே ஜமீன்தாரியில் இருந்த 24 கிராமங்களும், வெங்கட்ராவ் ராஜேஷ்வர் கோண்டின் ஜமீன்தாரியில் இருந்த 67 கிராமங்களும் உட்பட மொத்தம் 91 கிராமங்கள் லட்சுமிபாய்க்கு பரிசாக வழங்கப்படும் என அறிவிக்கப்பட்டது. எதிர்த்தால் அவரது ஜமீன்தாரி பறிமுதல் செய்யப்படும் என்றும் எச்சரிக்கப்பட்டது.

ஜமீன்தாரி ஆசையால் ராணி லட்சுமிபாய் பிரிட்டிஷாருடன் கைகோர்த்தார். இதற்கிடையில், 1858ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 18 அன்று, பாபுராவ் தனது சில தோழர்களுடன் பெர்சாபென் பூஜைக்காக கோட் கிராமத்துக்கு வருவார் என்பதை லட்சுமிபாய் அறிந்தார்.

பாபுராவ் ஷெட்மாகே கோட்டுக்கு வந்தபோது, அவரை உணவு சாப்பிட லட்சுமிபாய் அழைத்தார். அதே நேரத்தில், இதுகுறித்து பிரிட்டிஷாருக்கும் தகவல் கொடுத்தார். லட்சுமிபாயின் வீட்டில் உணவு பரிமாறப்பட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, பிரிட்டிஷார் பாபுராவைச் சூழ்ந்து அவருக்கு விலங்கிட்டுக் கைது செய்தனர். இந்தச் செய்தி வெங்கட்ராவை எட்டியவுடன் அவர் பஸ்தர் நோக்கிப் புறப்பட்டார்.

சந்திரபூர் சிறையில் தூக்குத் தண்டனை

கேப்டன் கிரிக்டனின் நீதிமன்றத்தில் விசாரணை நடத்தப்பட்ட பிறகு, கார்ட்லான் மற்றும் ஹால் கொலை செய்யப்பட்டதற்கும், ராஜதுரோகத்துக்காக பாபுராவுக்கும் அவரது தோழர்களுக்கும் மரணத் தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. அவரது தோழர்களுக்கு 14 ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனை வழங்கப்பட்டது.

1858ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 21 அன்று மாலை சுமார் 4 மணியளவில், சந்தாகட் அரண்மனையில் (தற்போதைய சந்திரபூர் சிறை) இருந்த அரச மரத்தில் அவருக்கு தூக்குத் தண்டனை நிறைவேற்றப்பட்டது. அப்போது கேப்டன் கிரிக்டனும், கேப்டன் ஷேக்ஸ்பியரும் நேரில் இருந்தனர்.

பாபுராவ் ஷெட்மாகேவின் மரணம் தொடர்பாக அடிக்கடி கூறப்படும் ஒரு சம்பவம் உள்ளது. தூக்குத் தண்டனை நிறைவேற்றும்போது அவரது கழுத்தில் போடப்பட்ட கயிறு மூன்று முறை அறுந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இதனால் அவரை மீண்டும் தூக்கிலிட்டுப் பின்னரே இறந்ததாக அறிவித்தனர்.

ஆனால், பிரிட்டிஷார் அவரைப் பற்றி மிகவும் அஞ்சியிருந்ததால், அவர் மீண்டும் உயிர் பெறுவாரோ என்ற அச்சத்தில் அவரது உடலைக் கொதிக்கும் சுண்ணாம்புச் சூளையில் இட்டனர். இந்த முழுச் சம்பவமும் 'சண்டா மாவட்ட கசேட்டியர்' மற்றும் எழுத்தாளர் புருஷோத்தம் ஷெட்மாகே எழுதிய நூலில் விரிவாக இடம்பெற்றுள்ளது.

பாபுராவ் ஷெட்மாகேவின் தூக்குத் தண்டனைக்குப் பிறகு அவரது உடலுக்கு என்ன நடந்தது என்பது குறித்து தெளிவான பதிவுகள் இல்லை. எனினும், எழுத்தாளர் புருஷோத்தம் ஷெட்மாகே எழுதிய நூலில், கோண்டி சமூகத்தின் பாரம்பரியப்படி அவரது உடல் சிறை வளாகத்திலேயே புதைக்கப்பட்டதாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

பாபுராவ் ஷெட்மாகேவின் நினைவாக நினைவிடம் ஒன்றை அமைத்து, அவரது மரபைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை பழங்குடியின மக்கள் பல ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து முன்வைத்து வருகின்றனர். ஆனால், அரசு இந்தக் கோரிக்கையைப் புறக்கணித்துள்ளதாக அவர்கள் வருத்தம் தெரிவிக்கின்றனர்.

வெறும் 25 வயதிலேயே நாட்டுக்காகவும் பண்பாட்டுக்காகவும் உயிர்தியாகம் செய்த இந்த அழியாத வீரத் தியாகியைக் கௌரவிக்கும் வகையில், 2007ஆம் ஆண்டு மார்ச் 12 அன்று அவரது பிறந்தநாளை முன்னிட்டு இந்திய அரசு சிறப்பு அஞ்சல் தலை ஒன்றை வெளியிட்டது.

ஒவ்வொரு ஆண்டும் அக்டோபர் 21 அன்று, ஆயிரக்கணக்கான பழங்குடியின மக்கள் சந்திரபூர் சிறை வளாகத்தில் உள்ள அதே வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க அரச மரத்தின் அருகே கூடிவந்து அவருக்கு அஞ்சலி செலுத்துகின்றனர்.

குறிப்புகள்:

1857ஆம் ஆ சுதந்திரப் போராட்ட வீரர் பாபுராவ் புலேசூர் பாப்பு ராஜ்கோண்ட் - புருஷோத்தம் செட்மாகே

சந்திரபூரில் இந்திய விடுதலைப் போராட்டம் - பகவதி பிரசாத் மிஸ்ரா, விடுதலைப் போராட்ட வீரர்

பழங்குடியின மக்களின் கலாசாரம், அவர்களின் முன்னோர்களின் பணிகள் மற்றும் புதிய திசை - மதுகர் யு. மதாவி

புரட்சிரத்னா, தியாகி வீரர் பாபுராவ் புலேசுரபாப்பு ராஜ்கோண்ட் - தீரஜ் செட்மாகே

கொண்ட்வானாவின் கலாசார வரலாறு - ஷேஷ்ராவ் என். மாண்டவி

பாபுராவ் புலேசூர் ஷெட்மாகே - விகாஸ்பீடியா (Vikaspedia)

- இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு