شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بیبیسی هستید که از داده کمتری استفاده میکند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
کشف گونهای جدید از میمونهای لبنارنجی خجالتی که در جنگلهای کنگو پنهان مانده بودند
گونهای جدید از میمونها که در جنگلهای جمهوری دموکراتیک کنگو زندگی میکند و چهرهای سیاه و لبهایی به رنگ صورتی-نارنجی دارند، شناسایی و به دنیای علم معرفی شد.
این پستاندارِ سیاهمو در تاجپوش درختان در جنگلهای انبوه و استوایی پارک ملی لومامی مشاهده و از آن عکسبرداری شد.
فعالان محیطزیست که در آن منطقه فعالیت میکردند، نخستین بار در سال ۲۰۰۸ گزارش دادند که حیوانی با ظاهری غیرمعمول را دیدهاند. اما تنها موفق به ثبت یک عکس از آن شده بودند که چندان واضح نبود.
ده سال بعد پس از مشاهدهی مجدد این میمون، تیمی بینالمللی برای یافتن و تحقیق در مورد آن وارد عمل شد و مشخص کرد که این گونهای از میمونها است که پیشتر ناشناخته مانده بود.
این پنجمین گونه از میمونهای آفریقایی است که در ۷۵ سال گذشته کشف میشود.
جونیور آمبوکو، دانشجوی مقطع دکترا در دانشگاه فلوریدا آتلانتیک، نقش اصلی را در این عملیات جستوجو از جمله ضبط صدا، عکاسی و مطالعات دقیق ژنتیکی، ایفا کرد.
یافتههای این پژوهش در نشریه علمی «PLoS One» منتشر شد.
جونیور آمبوکو به بیبیسی گفت که «حس فوقالعادهای» از نگاه کردن به چهرهی حیوانی داشته است که افراد بسیار کمی از وجودش آگاه بودند.
پژوهشگران بعد از آزمایش نمونهی بافت این میمون و مقایسه آن با سایر میمونهای کولوبوس متوجه تفاوت ژنتیکی عمیق آن شدند. تفاوتی که نشان میداد آنها گونهای کاملاً جدید و متمایز از سایر گونههای شناختهشده است.
برخی از اهالی بومی پیش از این از وجود این میمون آگاه بودند و آن را با نامی رایج، یعنی «لیکولی»، میشناختند.
اما جونیور آمبوکو گفت که این میمونها «تا حدی خجالتی» هستند و معمولاً در بالای درختان پنهان میشوند.
او گفت: «ما در بخشی از تحقیقات خود، با ساکنان ۵۲ روستا در نزدیکی زیستگاه این میمونها مصاحبه کردیم. اما تنها اهالی هشت روستا آنها را دیده بودند.»
تیم پژوهشی متشکل از محققانی از جمهوری دموکراتیک کنگو، آمریکا و آلمان به پاس تنوع زیستی طبیعی این کشور، نام لاتین کولوبوس کنگویی«Colobus congoensis» را برای آن برگزید.
این گونه به گروه بزرگتری از میمونهای «کولوبوس» تعلق دارد. پروفسور کیت دتوایلر از دانشگاه فلوریدا آتلانتیک گفت: «اینها میمونهای آفریقایی بسیار مهمی هستند که انگشت شست ندارند.»
«آنها موجودات گیاهخواری هستند که در لایه بالایی تاجپوش جنگل زندگی میکنند و نقشی حیاتی در اکوسیستم دارند. به باور ما، آنها نقش مهمی در فرآوری بذرها و جوانهزنی گیاهان در جنگل ایفا میکنند.»
پروفسور دتوایلر احتمال میدهد که نقشونگارهای غیرمعمول و درخشان روی صورت این گونه از میمونها، نوعی علامت بصری برای سایر حیوانات باشد. علامتی که ممکن است برای جفتیابی جذابیت داشته باشد یا به آنها امکان دهد یکدیگر را شناسایی کنند.
این میمونها همچنین صدای خاص و بلندی شبیه به «غرش» دارند. آمبوکو میگوید: «اغلب صدایشان را میشنوید، اما خودشان را نمیبینید.»
به گمان پژوهشگران، این میمونها کمیاب هستند و زیستگاهشان به بخش خاصی از جنگل محدود میشود، جایی که میتوانند غذا و شرایط زیستی مورد نیاز خود را بیابند.
آنها به خاطر گوشتشان شکار میشوند. به همین دلیل پژوهشگران امیدوارند که با طبقهبندی این میمونها به عنوان گونهای متمایز، اقدامات حفاظتی رسمی برای آن اعمال شود.
پژوهشگران میگویند که هنوز پرسشهای بسیاری درباره این گونه مرموز دارند. آنها قصد دارند با انجام بررسیهای دقیقتر، جمعیت این گونه از میمونها را برآورد کرده و رفتارشان را مطالعه کنند.
