شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بیبیسی هستید که از داده کمتری استفاده میکند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
سینر با شکست دادن زورف از قهرمانی خود در ویمبلدون دفاع کرد
یانیک سینر، تنیسباز ایتالیایی، در بازی فینال مردان در تنیس ویمبلدون با شکست دادن الکساندر زورف، تنیسباز آلمانی در چهار ست، از عنوان قهرمانی خود در ویمبلدون دفاع کرد.
او این مسابقه را در چهار ست با نتیجه ۷-۶، ۶-۷ ،۳ -۶ و۴ -۶ برد.
سینر در حالی که یک ست عقب افتاده، دوباره برگشت و وقتی ست دوم را از آن خود کرد، دیگر هرگز به نظر نمیرسید که عقبنشینی کند.
با این پیروزی او اکنون میتواند خود را قهرمان پنج دوره گرند اسلم بنامد.
جدال بهترین مردان این فصل تنیس جهان
با توجه به عملکرد یانیک سینر در چند سال اخیر قبل از شروع فینال هم مشخص بود که این تنیسباز ایتالیایی برای دفاع از قهرمانیاش با اعتماد به نفس فروان وارد زمین مرکزی ویمبلدون میشود اما همزمان هم مشخص بود که این الکساندر زورف، رقیب متفاوتی است.
سینر، مرد شماره یک تنیس جهان، پس از شکست دادن کارلوس آلکاراس و بالای سر بردن جام برای نخستین بار در تابستان گذشته، با این قصد فینال امسال را شروع کرد تا دهمین مرد تاریخ در تنیس مدرن شود که از قهرمانیاش در انفرادی مردان قدیمیترین تورنمنت تنیس جهان دفاع میکند.
سینر ۲۴ ساله هر ۹ دیدار قبلی مقابل زورف را برده بود و در شش مسابقه آخر حتی یک ست را هم واگذار نکرده بود.
تمام اینها البته قبل از قهرمانی تنیسباز آلمانی در رولان گاروس بود. زورف در پاریس توانست برای اولین بار قهرمان یک گرند اسلم شود و نشان دهد داستان تکراری تنیسباز خوبی که شخصیت قهرمانی ندارد، دیگر در جریان نیست.
به همین دلیل سینر قبل از مسابقه گفت: «هر اتفاقی که در گذشته بین من و او افتاده، مربوط به گذشته است. او در این فاصله یک گرنداسلم در پاریس برد که اعتمادبهنفس زیادی به او داده است. حریف سختی برای مسابقه دادن است. قبلا هم بود، اما اکنون حتی بیشتر از قبل شده است. او در حال حاضر بسیار آرام در زمین بازی میکند.»
برای مدتی طولانی اینطور به نظر میرسید که زورف سرنوشت تلخی دارد و شاید به عنوان بهترین بازیکن مردی شناخته شود که هرگز یک عنوان قهرمانی بزرگ را کسب نکرده است.
اما این تنیسباز ۲۹ ساله با پیروزی در برابر فلاویو کوبولی ایتالیایی در فینال رولان گاروس - در چهلویکمین حضورش در یک گرنداسلم - این برچسب را از خودش دور کرد.
او قبل از مسابقه گفته بود: «متمرکز و تشنه موفقیت میمانم. میخواهم به بازی در بهترین سطح و به بردها ادامه دهم. وقتی یک بار قهرمان یک گرنداسلم میشوی، دیگر راهش را بلدی و حس میکنی که میتوانی دوباره آن را تکرار کنی.»
اما فارغ از تمام این مسائل، زورف و سینر آمادهترین بازیکنان این فصل تور جهانی بودهاند، آنها تنها تنیسبازانی هستند که در سال ۲۰۲۶ به آمار ۴۰ برد یا بیشتر دست یافتهاند؛ موضوعی که بهترین نشانه آن صعود زورف به رتبه دوم ردهبندی جهانی در روز دوشنبه، بهجال کارلوس آلکاراس است.
پیروزی نوشکووا در دیدار «تمام چکی»
دیروز اما در بخش انفرادی زنان، لیندا نوسکووا، تنیسباز جوان اهل جمهوری چک، پس از دست دادن پنج امتیاز قهرمانی، به بازی برگشت و در یک فینال فوقالعاده و دراماتیک، دوستش کارولینا موخووا را در فینال شکست داد.
زمانی که نوسکووا ۶ بر ۲ و ۵ بر ۲ پیش بود، همه چیز در مسیر یک پیروزی آسان به نظر میرسید اما او در یکقدمی پایان دادن به کار، کنترل بازی را از دست داد و موخووا، بخت دهم قهرمانی، با برد در پنج گیم پیاپی، کار را به ست سرنوشتساز سوم کشاند.
با این حال، این بازیکن ۲۱ ساله تابآوری کمنظیری از خود نشان داد تا تمرکزش را بازیابد و سرانجام در نخستین فینال «تمامچک» تاریخ ویمبلدون، با نتایج ۶ بر ۲، ۵ بر ۷ و ۶ بر ۳ برنده شود.
نوسکووا پس از بازی گفت: «حس شگفتانگیزی است. این بازی از نظر جسمی و روحی بسیار سخت بود. گرفتن امتیاز آخر هیچوقت آسان نیست.»
او همچنین خطاب به دوستش که مدتی قبل همتیمی او در تیم دونفره تنیس زنان جمهوری چک بود، گفت: «کار را برای من بسیار سخت کردی. خوشحالم که اولین فینال خود در یک گرنداسلم را با تو تجربه کردم و فکر میکنم ما امروز تاریخسازی کردیم.»
نوسکووا در سخنرانیاش که بلافاصله پس از قهرمانی در زمین مرکزی ومیمبلدون انجام شد، به خانوادهاش ادای احترام کرد؛ بهخصوص مادرش، ایوانا، که دو سال پیش در آستانه مسابقات ویمبلدون درگذشت.
او در حالی که اشک میریخت، گفت: «میخواهم از پدرم به خاطر آمدن به اینجا و از خانوادهام که با هواپیما به اینجا پرواز کردند تشکر کنم؛ میدانم که پرواز کردن را دوست ندارید، بنابراین از کارتان بسیار سپاسگزارم. یک نفر دیگر هم هست که میخواهم از او تشکر کنم. میخواهم از مادرم تشکر کنم. من بدون او اینجا نبودم.»
نوسکووا سپس بوسهای روانه آسمان کرد و تماشاگران حاضر در زمین مرکزی ویمبلدون ایستاده او را تشویق کردند.