மக்களவைத் தொகுதி மறுவரையறை

கடந்த ஐந்தரை தசாப்தங்களில், இந்தியாவின் மக்கள் தொகை 1971-இல் 54 கோடியாக இருந்ததிலிருந்து 2026-இல் தோராயமாக 142 கோடியாக உயர்ந்துள்ளது. இது 163% சதவீத வளர்ச்சியாகும்.

ஆனால், மக்களவையின் அளவு பெரும்பாலும் மாறாமலே இருந்து வருகிறது. 1977-ஆம் ஆண்டிலிருந்து, 1987-இல் கோவா மற்றும் டமன் , டியூ ஆகியவை பிரிந்ததைத் தொடர்ந்து ஒரே ஒரு இடம் மட்டுமே கூடுதலாகச் சேர்க்கப்பட்டது; இதன் மூலம், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர்களின் மொத்த எண்ணிக்கை தற்போதைய அளவான 543-ஐ எட்டியுள்ளது.

மக்களவையில் பெண்களுக்கு இட ஒதுக்கீடு அளிப்பதற்கும், மக்களவை இடங்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிப்பதற்கும் வழிவகை செய்யும் மூன்று மசோதாக்களை, மத்திய சட்டத்துறை அமைச்சர் அர்ஜுன் மேக்வால் ஏப்ரல் 16 அன்று நாடாளுமன்றத்தில் தாக்கல் செய்தார்.

மக்களவையின் மொத்த உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கை 50 சதவீதம் அதிகரிக்கப்பட்டு 815-ஆக உயர்த்தப்படும் என்றும், இதில் 272 இடங்கள் பெண்களுக்கு ஒதுக்கப்படும் என்றும் மேக்வால் தெரிவித்தார். "பெண்களுக்கான இட ஒதுக்கீட்டு முறை அமலுக்கு வந்த பிறகு, ஆண்களுக்கோ அல்லது எந்தவொரு மாநிலத்திற்கோ எவ்வித இழப்பும் ஏற்படாது," என்றும் அவர் மேலும் கூறினார்.

செப்டம்பர் 2023-இல் நிறைவேற்றப்பட்ட 'நாரி சக்தி வந்தன் அதினியம்' (பெண்களுக்கான இட ஒதுக்கீடு சட்டம்), மக்களவை மற்றும் மாநிலச் சட்டமன்றங்களில் 33 சதவீத இடங்களை பெண்களுக்கு ஒதுக்கியது. இந்த இட ஒதுக்கீடு தற்போதைய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்புடன் இணைக்கப்பட்டிருந்ததால், 2029-ஆம் ஆண்டு பொதுத் தேர்தலுக்கு முன்னதாக இதனைச் செயல்படுத்துவது சாத்தியமற்றதாக இருந்தது; எனவேதான் இந்தத் திருத்த மசோதாக்கள் தற்போது கொண்டுவரப்பட்டுள்ளன என்று மேக்வால் விளக்கமளித்தார்.

இங்குள்ள ஒவ்வொரு சதுரமும் மக்களவையின் ஓர் இடத்தைக் குறிக்கிறது. தற்போதுள்ள 543 இடங்கள் 28 மாநிலங்கள் மற்றும் 8 யூனியன் பிரதேசங்களுக்கு இடையே பிரிக்கப்பட்டுள்ளன.

மக்களவையின் பலத்தை 815 ஆக உயர்த்த அரசாங்கம் முன்மொழிந்துள்ளது; இது தற்போதுள்ள 543 இடங்களிலிருந்து முழுமையாக 50% அதிகரிப்பாகும். இந்த 815 இடங்களில், 272 இடங்கள் பெண்களுக்கு ஒதுக்கப்படும்.

இதன் பொருள் என்னவென்றால், தற்போது மக்களவையில் 80 இடங்களையும் 14.7% பங்கையும் கொண்டுள்ள உத்தரப் பிரதேசத்தின் இடங்களின் எண்ணிக்கை 120-ஆக உயரும்; இதன் மூலம், 815 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட மக்களவையில் அது தனது தற்போதைய பங்கினைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளும்.

இதேபோல், தற்போது மக்களவையில் 20 இடங்களைக் கொண்டுள்ள கேரளாவின் இடங்களின் எண்ணிக்கை, மக்களவையில் அதற்குள்ள 3.7% பங்கிற்கு ஏற்ப 30-ஆக உயரும்.

கூடுதலாக 40 இடங்களைப் பெறுவதன் மூலம் உத்தரப் பிரதேசம் அதிகபட்ச ஆதாயத்தைப் பெறும். மகாராஷ்டிரா கூடுதலாக 24 இடங்களையும், அதைத் தொடர்ந்து மேற்கு வங்கம் 21 இடங்களையும், பிகார் மற்றும் தமிழ்நாடு தலா 20 இடங்களையும் பெறும்; இதே வரிசையில் பிற மாநிலங்களும் இடங்களைப் பெறும்.

815 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட மக்களவையில், பல்வேறு மாநிலங்களுக்கு ஒதுக்கப்படக்கூடிய இடங்களின் உத்தேச எண்ணிக்கையை கீழே உள்ள வரைபடம் காட்டுகிறது. பெட்டியின் அளவு எவ்வளவு பெரிதாக இருக்கிறதோ, அந்த மாநிலத்திற்குரிய இடங்களின் எண்ணிக்கையும் அவ்வளவு அதிகமாக இருக்கும்.

முன்மொழியப்பட்டுள்ள மூன்று மசோதாக்களும் பின்வரும் முக்கிய மாற்றங்களை உள்ளடக்கியுள்ளன:
• மக்களவையில் உள்ள இடங்களுக்கான அரசியலமைப்பு வரம்பை, தற்போதுள்ள 550-லிருந்து 850-ஆக உயர்த்துதல்;
• மக்களவை இடங்களை மாநிலங்களுக்கு இடையே பகிர்ந்தளித்தல், தொகுதி எல்லைகளை மறுவரையறை செய்தல், மற்றும் பட்டியல் சாதியினர், பட்டியல் பழங்குடியினர் மற்றும் பெண்களுக்கு இடங்களை ஒதுக்கீடு செய்தல் ஆகிய பணிகளை மேற்கொள்ளும் ஒரு ஆணையத்தை அமைத்தல்;
• ஆணையமானது, கடைசியாக வெளியிடப்பட்ட மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு விவரங்களையே பயன்படுத்த வேண்டும் என்று குறிப்பிடுதல்; இதன் மூலம், 2011-ஆம் ஆண்டின் கணக்கெடுப்பு விவரங்களே பயன்படுத்தப்படக்கூடிய சாத்தியக்கூறு அதிகம் உள்ளது.

குறிப்பிடத்தக்க வகையில், அனைத்து மாநிலங்களுக்கும் 50% இடங்களை அதிகரிப்பது குறித்த அம்சம், நாடாளுமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட்ட மசோதாக்களில் வெளிப்படையாகக் குறிப்பிடப்படவில்லை. தற்போதைய நிலையில், இது பிரதமர் நரேந்திர மோடி உள்ளிட்ட மத்திய அமைச்சர்கள் அளித்த ஒரு வாய்மொழி உறுதிமொழியாக மட்டுமே உள்ளது.

தமிழக முதலமைச்சர் மு.க. ஸ்டாலின், " தொகுதி மறுவரையறை திருத்த மசோதா, தமிழ்நாட்டிற்கும் தென்னிந்திய மாநிலங்களுக்கும் இழைக்கப்படும் ஒரு 'மிகப்பெரிய வரலாற்று அநீதி'!" என்று கூறியுள்ளார்.

தெலங்கானா முதலமைச்சர் ரேவந்த் ரெட்டி, பிரதமருக்கு எழுதியுள்ள திறந்த கடிதத்தில், தேசியப் பொருளாதாரத்திற்குப் பெரும் பங்களிப்பை வழங்கிய போதிலும் நாடாளுமன்றத்தில் தென்னிந்திய மாநிலங்களின் குரல் நசுக்கப்படும் என்றும், அதே நேரத்தில் வட-மத்திய மண்டலத்தில் அதிக மக்கள் தொகை வளர்ச்சி கொண்ட மாநிலங்கள் விகிதாசாரத்திற்கு அதிகமாகப் பயனடையும் என்றும் தெரிவித்துள்ளார்.

பொருளாதாரப் பங்களிப்பில் மாநிலங்களின் செயல்பாட்டைக் கருத்தில் கொள்ளும் இட ஒதுக்கீட்டிற்கான மாற்று சூத்திரம் ஒன்றையும் ரெட்டி முன்மொழிந்துள்ளார்.

மக்களவை இடங்களை ஏன் மறுசீரமைக்க வேண்டும்?

கடந்த அரை நூற்றாண்டில் இந்தியாவின் மக்கள் தொகை 2.5 மடங்குக்கும் மேலாக அதிகரித்துள்ள போதிலும், இந்த வளர்ச்சி அனைத்து மாநிலங்களிலும் ஒரே சீராக இல்லை.

ராஜஸ்தான், பிகார், மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் உத்தரப் பிரதேசம் போன்ற பெரிய மாநிலங்களில், 1971 மற்றும் 2027-க்கு இடையில் மக்கள் தொகை சுமார் 190% முதல் 220%-க்கும் மேல் உயரும் என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 2027-ஆம் ஆண்டிற்கான மக்கள் தொகை மதிப்பீடுகள், மக்கள் தொகை முன்னறிவிப்பு குறித்த தொழில்நுட்பக் குழுவின் அறிக்கையிலிருந்து பெறப்பட்டவை.

இதற்கு நேர்மாறாக, கேரளாவின் மக்கள் தொகை வெறும் 70% மட்டுமே வளரும், தமிழ்நாட்டில் இது 88% ஆக இருக்கும். கர்நாடகா மற்றும் ஒருங்கிணைந்த ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் மக்கள் தொகை வளர்ச்சி முறையே 137% மற்றும் 113% என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

அனைத்து தென் மாநிலங்களிலும், கடந்த ஆண்டுகளில் மக்கள் தொகை வளர்ச்சி இந்தியாவின் சராசரி வளர்ச்சியை விட மிகக் குறைவாகவே இருந்துள்ளது. இந்தச் சீரற்ற வளர்ச்சியின் விளைவு, ஒரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் மக்களின் எண்ணிக்கையில் பிரதிபலிக்கிறது.

ராஜஸ்தானில் ஒரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சராசரியாக 33 லட்சம் மக்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். இது கத்தார் நாட்டின் மக்கள் தொகையை விட அதிகம்! இதற்கு மாறாக, கேரளாவைச் சேர்ந்த ஒரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் அதில் பாதியளவு, அதாவது 18 லட்சம் மக்களை மட்டுமே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்.

ஒரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் மக்களின் எண்ணிக்கை (லட்சத்தில்

1977-ஆம் ஆண்டு ஆறாவது மக்களவைத் தேர்தல் நடைபெற்றபோது, அனைத்து முக்கிய மாநிலங்களிலும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் சராசரியாக சுமார் 10.44 லட்சம் குடிமக்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினர்.

மக்களவையின் பலம் 543 இடங்களாகவே நீடித்தால், 2027-ஆம் ஆண்டிற்குள் உத்தரப் பிரதேசத்தில் ஒரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் தோராயமாக 30 லட்சம் மக்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவார். இது கர்நாடகா அல்லது தமிழ்நாட்டில் ஒரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் மக்கள் தொகையை விட மிக அதிகமாகும்.

815 நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களுடன், இந்தச் சமநிலையின்மை மறைந்துவிடாது. ஒரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் மக்களின் எண்ணிக்கை குறைந்தாலும், அந்த ஏற்றத்தாழ்வு நீடித்தே இருக்கும். உத்தரப் பிரதேசத்தில், ஒரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சுமார் 20.4 லட்சம் மக்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவார்; இதற்கு மாறாக, கேரளாவில் ஒரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சுமார் 12 லட்சம் மக்களை மட்டுமே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவார்.

மாநிலங்களுக்கு இடையே தொகுதி மக்கள் தொகையில் அதிகரித்து வரும் இந்த வேறுபாடு, இந்தியாவிற்கு நீண்டகாலமாக இருந்து வரும் ஒரு அரசியல் சவாலாகும். இது 1970-களுக்குப் பிறகு தொகுதி மறுவரையறை நிறுத்தி வைக்கப்பட்டதன் விளைவாகும்.

எளிமையான சொற்களில் கூறுவதானால், தொகுதி மறுவரையறை என்பது எல்லைகளை மாற்றியமைக்கும் ஒரு செயல்முறையாகும். மக்கள் தொகை மாற்றங்களைக் கருத்தில் கொள்வதற்காக, ஒவ்வொரு 10 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பிற்குப் பிறகு இது நடத்தப்பட வேண்டும். மாநிலங்களின் மக்கள் தொகைக்கு ஏற்ப இடங்கள் ஒதுக்கப்படுவதை உறுதி செய்வதும், அதன் மூலம் ஒவ்வொரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும் அல்லது பிரதிநிதியும் தோராயமாக சமமான எண்ணிக்கையிலான வாக்காளர்களைக் கொண்டிருப்பதை உறுதி செய்வதுமே இதன் நோக்கமாகும்.

அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 81 மற்றும் 82-வது பிரிவுகளின் (Articles) மூலம் இம்முறை கட்டாயமாக்கப்பட்டுள்ளது. அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 81-வது பிரிவு, நடைமுறைக்குச் சாத்தியமான வரை அனைத்து மாநிலங்களுக்கும் இடங்கள் மற்றும் மக்கள் தொகை இடையிலான விகிதம் சமமாக இருக்க வேண்டும் என்று கூறுகிறது. ஒவ்வொரு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பிற்குப் பிறகும் மக்களவை இடங்கள் மறுசீரமைக்கப்பட வேண்டும் என்று 82-வது பிரிவு கூறுகிறது.

இருப்பினும், எல்லைகளை மறுசீரமைக்கும் இந்த நடைமுறை 1976-ஆம் ஆண்டு 42-வது அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தின் மூலம் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டது. 2001-ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு புள்ளிவிவரங்கள் கிடைக்கும் வரை இந்தத் தடை அமலில் இருக்க வேண்டும் என்று முடிவெடுக்கப்பட்டது. மாநிலங்கள் தங்கள் மக்கள் தொகை வளர்ச்சியை நிலைப்படுத்துவதற்கு அவகாசம் அளிப்பதே இதன் பின்னணியில் இருந்த தர்க்கமாகும்.

2002-ஆம் ஆண்டில், அரசியலமைப்பின் 84-வது திருத்தம், "மக்கள் தொகை நிலைப்படுத்தலைத் தொடர மாநிலங்களை ஊக்குவிப்பதற்காக" தொகுதி மறுவரையறை மீதான தடையை 2026 வரை நீட்டித்தது. இதன் பொருள், 2026-க்குப் பிறகு நடத்தப்படும் முதல் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு வரை தொகுதி மறுவரையறை ஒத்திவைக்கப்படும் என்பதாகும்.

இருப்பினும், "தொடர்புடைய புள்ளிவிவரங்கள் வெளியிடப்பட்ட சமீபத்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்" அடிப்படையில் அல்லது 2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் அடிப்படையில் தொகுதி மறுவரையறை நடத்த இந்த மசோதா முன்மொழிகிறது.

2021-இல் நடத்தப்பட்டிருக்க வேண்டிய கடைசி மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு பணி, காலவரையறையின்றி ஒத்திவைக்கப்பட்டிருந்தது. 2025 ஜூன் மாதத்தில், மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு 2027-இல் நடத்தப்படும் என்று உள்துறை அமைச்சகம் அறிவித்தது. 2027 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் முதற்கட்டம் தற்போது நடைபெற்று வருகிறது.

தொகுதி மறுவரையறை நடவடிக்கை இல்லாததும், காலப்போக்கில் மக்கள் தொகை வளர்ச்சியில் ஏற்பட்டுள்ள பெரும் மாறுபாடுகளும், இந்தியாவில் சில மாநிலங்கள் தற்போது குறைவான பிரதிநிதித்துவத்தையும், மற்றவை அதிகப்படியான பிரதிநிதித்துவத்தையும் கொண்டிருப்பதை உணர்த்துகின்றன.

தொகுதி மறுவரையறை குறித்து 2004ஆம் ஆண்டு தி ஜர்னல் ஆஃப் ஏசியன் அண்ட் ஆப்பிரிக்கன் ஸ்டடீஸ் இதழுக்கு எழுதிய தங்கள் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையில் பங்கஜ் படேல் மற்றும் டி.வி. சேகர் கூறுவது போல, "இந்தச் செழிப்பான மாநிலங்கள், குறிப்பாகத் தென்னிந்தியாவில் உள்ளவை, வலுவான குடும்பக் கட்டுப்பாடு திட்டங்கள், மேம்பட்ட சுகாதார வசதிகள் மற்றும் உயர் கல்வி நிலைகளால் பயனடைந்துள்ளன, இது மெதுவான மக்கள் தொகை வளர்ச்சிக்கு வழிவகுத்தது. இதன் விளைவாக, அவை இப்போது தங்களின் மக்கள் தொகை அளவுக்கு ஏற்ப கூடுதலான நாடாளுமன்ற இடங்களைக் கொண்டுள்ளன, இது அவற்றை அரசியல் ரீதியாக அதிகப் பிரதிநிதித்துவம் கொண்டவையாக மாற்றியுள்ளது."

அதே நேரத்தில், அதிக மகப்பேறு விகிதங்களைக் கொண்ட வட மாநிலங்கள் குறைவான பிரதிநிதித்துவத்தைக் கொண்டுள்ளன, அதாவது அவை தங்கள் மக்கள் தொகை அளவுக்கு ஏற்ப மிகக் குறைந்த இடங்களையே கொண்டுள்ளன.

மக்களவையில் அதிகப்படியான மற்றும் குறைவான பிரதிநிதித்துவம்

உத்தரப் பிரதேசம்80

பிகார்40

மத்திய பிரதேசம்29

ராஜஸ்தான்25

-11

-10

-5

-6

மக்கள் தொகைக்கு ஏற்ப இருக்க வேண்டிய இடங்களுடன் ஒப்பிடுகையில், இந்த நான்கு மாநிலங்களும் 31 இடங்கள் குறைவாகப் பெற்றுள்ளன; இதில் உத்தரப் பிரதேசம் மட்டும் அதன் மக்கள் தொகைக்கு ஏற்ப இருக்க வேண்டியதை விட 11 இடங்கள் குறைவாகப் பெற்றுள்ளது.

தமிழ்நாடு39

கர்நாடகா28

ஆந்திரப் பிரதேசம்25

கேரளா20

தெலங்கானா17

+10

+2

+5

+6

+3

மக்கள் தொகைக்கு ஏற்ப இருக்க வேண்டிய இடங்களுடன் ஒப்பிடுகையில், இந்த ஐந்து மாநிலங்களும் 26 இடங்கள் கூடுதலாகப் பெற்றுள்ளன; இதில் தமிழ்நாடு அதன் மக்கள் தொகைக்கு ஏற்ப இருக்க வேண்டியதை விட 10 இடங்கள் கூடுதலாகப் பெற்றுள்ளது.

இதன் விளைவாக, மக்களவையின் 543 இடங்கள் மறுசீரமைக்கப்பட்டிருந்தால், தென் மாநிலங்கள் வேகமான மக்கள்தொகை வளர்ச்சியைக் கொண்ட மாநிலங்களிடம் தங்கள் இடங்களை இழந்திருக்கும்.

இந்தக் காரணத்தினாலேயே, மக்கள் தொகைக் கட்டுப்பாட்டு நடவடிக்கைகளைச் செயல்படுத்தியதற்காகத் தங்களுக்குத் தண்டனை வழங்கப்படுவதாகத் தென் மாநிலங்களின் முதல்வர்கள் முன்பு கூறியிருந்தனர்.

தொகுதி மறுவரையறை குறித்த கூட்டுக் நடவடிக்கைக் குழுவின் கூட்டத்தில், அதன் தலைவரும் தமிழ்நாடு முதலமைச்சருமான மு.க. ஸ்டாலின் கூறுகையில், "இங்குள்ள ஒவ்வொரு மாநிலமும் மக்கள் தொகைக் கட்டுப்பாட்டின் மூலம் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றத்தைக் காட்டியுள்ளன. இந்த நடவடிக்கை அத்தகைய மாநிலங்களைத் தண்டிப்பதாக அமையும். மக்கள் பிரதிநிதிகளின் எண்ணிக்கையைக் குறைப்பதன் மூலம், எங்களது குரல் நசுக்கப்படும்," என்றார்.

தமிழ்நாட்டில் நடைபெற்ற மற்றொரு அனைத்துக் கட்சிக் கூட்டத்தில், ஸ்டாலின் கூறுகையில், "நாடாளுமன்ற இடங்கள் அதிகரிக்கப்பட்டால், தற்போதுள்ள கட்டமைப்புக்கு ஏற்ப தமிழ்நாட்டின் பிரதிநிதித்துவமும் விகிதாசாரப்படி உயர வேண்டும்... மொத்த இடங்களில் தமிழ்நாட்டின் தற்போதைய இடங்களின் சதவீதமான 7.18 சதவீதம், எந்தச் சூழ்நிலையிலும் குறைக்கப்படக் கூடாது," எனத் தெரிவித்தார்.