یاسمین انصاری: جنگ ممکن است در کوتاه مدت به تثبیت جمهوری اسلامی کمک کند

یاسمین انصاری، نماینده ایرانی‌تبار کنگره آمریکا، می‌گوید حمله نظامی لزوما به آزادی و دموکراسی در ایران منجر نمی‌شود و حتی ممکن است، دستکم در کوتاه مدت، به تثبیت جمهوری اسلامی کمک کند.

او در گفتگو با من گفت: «همه ما می‌خواهیم پایان این رژیم را ببینیم، اما ممکن است درباره مسیر و تاکتیک رسیدن به این هدف هم‌نظر نباشیم.»

به گفته خانم انصاری، تجربه جنگ‌های عراق و افغانستان نشان داده است که مداخله نظامی آمریکا الزاما به ایجاد حکومتی آزاد و دموکراتیک منجر نمی‌شود. او معتقد است در مورد ایران نیز تشکیل یک حکومت دموکراتیک از اهداف رسمی جنگ نبود و حمله خارجی می‌تواند به جمهوری اسلامی امکان دهد با تکیه بر فضای امنیتی، ملی‌گرایی و سرکوب، موقعیت خود را موقتا تحکیم کند.

خانم انصاری می‌گوید خود او در آغاز اعتراضها تصور می‌کرد جمهوری اسلامی شاید در آستانه فروپاشی باشد. با این حال، به باور او، حکومت ایران با توسل به سرکوب توانست بار دیگر در قدرت بماند.

او همچنان معتقد است جمهوری اسلامی نمی‌تواند برای همیشه با اتکا به سرکوب حکومت کند، اما می‌گوید مسیر تغییر ممکن است طولانیتر از چیزی باشد که بسیاری انتظار داشتند.

«مخالفت با جنگ، حمایت از جمهوری اسلامی نیست»

یاسمین انصاری می‌گوید در روزهای نخست جنگ، فضایی در بخشی از جامعه ایرانی خارج از کشور شکل گرفت که در آن مخالفت با حمله نظامی، به نوعی حمایت از جمهوری اسلامی تعبیر می‌شد.

او این نگاه را رد می‌کند و می‌گوید مخالفان جمهوری اسلامی می‌توانند هدف مشترکی داشته باشند، اما درباره راه رسیدن به آن اختلاف نظر داشته باشند.

به گفته او، کسانی که با جنگ مخالفند، الزاما مدافع حکومت ایران نیستند؛ بلکه ممکن است معتقد باشند که حمله نظامی، به جای تضعیف ساختار قدرت، به جمهوری اسلامی فرصت دهد مخالفان داخلی را سرکوب کند و اعتراضها را به تهدید خارجی پیوند بزند.

خانم انصاری می‌گوید: «برای رسیدن به یک هدف مشترک، ممکن است آدمها بر سر مسیر و تاکتیکهای دستیابی به آن هم‌نظر نباشند».

او خود را خواهان پایان جمهوری اسلامی و استقرار آزادی و دموکراسی در ایران معرفی می‌کند، اما معتقد است تجربه‌های گذشته نشان می‌دهد جنگ ابزار مطمئنی برای رسیدن به چنین نتیجه‌ای نیست.

«تغییر حکومت، هدف رسمی جنگ نبود»

یکی از محورهای اصلی این گفتگو، اهداف دولت دونالد ترامپ از ورود به جنگ با ایران است.

خانم انصاری می‌گوید آقای ترامپ در دوره‌های مختلف، و گاه در فاصله چند ساعت، توضیحات متفاوتی درباره هدف جنگ ارائه می‌کرد؛ یک روز از تغییر حکومت سخن می‌گفت، روز دیگر برنامه هسته‌ای را هدف اصلی معرفی می‌کرد و پس از آن بر برنامه موشکی، پهپادی و نیروهای همپیمان جمهوری اسلامی تمرکز می‌کرد.

به باور او، این تغییر مداوم مواضع نشان می‌داد که دولت آمریکا از ابتدا برنامه‌ای روشن برای جنگ و پیامدهای آن نداشت.

خانم انصاری می‌گوید در یکی از نخستین جلسات محرمانه توجیهی کنگره با مقامهای ارشد دولت، مستقیما از مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، پرسیده است آیا تشکیل حکومتی دموکراتیک در ایران از اهداف جنگ است یا نه.

به گفته او، پاسخ آقای روبیو روشن بود: چنین هدفی وجود نداشت.

خانم انصاری می‌گوید این پاسخ در حالی داده شد که دونالد ترامپ هنوز در اظهارات علنی خود به شکلی سخن می‌گفت که گویی تغییر حکومت در ایران یکی از نتایج احتمالی جنگ است.

او نتیجه می‌گیرد که اگر ایجاد حکومتی دموکراتیک حتی هدف رسمی دولت آمریکا نبوده، نمیتوان انتظار داشت جنگ بهطور خودکار به آزادی مردم ایران منجر شود.

خانم انصاری آقای ترامپ را سیاستمداری «غیرقابل اعتماد» توصیف می‌کند و می‌گوید کسانی که سالها سخنان و عملکرد او را دنبال کرده‌اند، می‌دانند که نباید وعده‌هایش را مبنای تصمیم‌گیری قرار داد.

او به وعده آقای ترامپ در جریان اعتراض‌های ایران اشاره می‌کند که گفته بود «کمک در راه است» و می‌گوید بسیاری از مردم ایران این سخن را جدی گرفتند.

به گفته خانم انصاری، دولت آمریکا می‌توانست برای نشان دادن حمایت عملی از مردم ایران، از ابزارهای غیرنظامی استفاده کند؛ از جمله کمک به دسترسی آزاد به اینترنت، حمایت از ابزارهای دور زدن فیلترینگ و قرار دادن آزادی زندانیان سیاسی در دستور کار مذاکرات.

او می‌گوید: «آقای ترامپ حتی به مردم آمریکا اهمیت نمی‌دهد، چه برسد به مردم ایران».

این سخن، بیانگر ارزیابی شخصی خانم انصاری از عملکرد رئیس جمهور آمریکاست.

این نماینده کنگره همچنین می‌گوید آقای ترامپ شناخت عمیقی از ایران، ساختار جمهوری اسلامی یا سازوکارهای بقای آن ندارد و به هشدارهای کارشناسی نیز توجه کافی نشان نمی‌دهد.

حقوق بشر در مذاکرات با جمهوری اسلامی

یاسمین انصاری معتقد است اکنون اولویت باید پایان رسمی جنگ و گنجاندن مسئله حقوق بشر در هرگونه مذاکره با جمهوری اسلامی باشد.

او یکی از انتقادهای وارد بر توافق هستهای سال ۲۰۱۵ را این می‌داند که این توافق عمدتا بر برنامه هسته‌ای متمرکز بود و وضعیت حقوق بشر، سرکوب معترضان و زندانیان سیاسی در ایران را نادیده گرفت.

به گفته او، دولت آمریکا می‌توانست آزادی زندانیان سیاسی و توقف اعدامهای سیاسی را دستکم به عنوان بخشی از گفتگوها مطرح کند.

خانم انصاری معتقد است دولت ترامپ نیز اکنون همان اشتباه را تکرار می‌کند و بیش از هر چیز بر بازرسی‌های هسته‌ای و مسائل امنیتی تمرکز دارد.

او با اشاره به اظهارات مقام‌های آمریکایی درباره احتمال بازگشت بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به ایران می‌پرسد چرا آقای ترامپ از توافقی خارج شد که چنین بازرسی‌هایی در چارچوب آن انجام می‌شد، اگر اکنون قرار است بازگشت به همان نقطه به عنوان یک موفقیت معرفی شود.

به گفته او، حاصل این روند، سالها تحریم، جنگ، کشته شدن غیرنظامیان و بدتر شدن شرایط اقتصادی و اجتماعی مردم ایران بوده است.

حمله به غیرنظامیان و مسئولیت دولت آمریکا

خانم انصاری در بخش دیگری از مصاحبه، دولت آمریکا و وزارت دفاع این کشور را به دلیل حمله به یک مدرسه در میناب به شدت مورد انتقاد قرار می‌دهد و می‌گوید این حمله باید به طور مستقل بررسی شود.

او می‌گوید یکی از دلایل تلاشش برای استیضاح پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، نقش او در جنگی بوده که به گفته خانم انصاری بدون مجوز کنگره آغاز شده است.

او همچنین می‌گوید وظیفه اش به عنوان نماینده کنگره این است که همزمان با اعتراض به سرکوب و کشتار مردم به دست جمهوری اسلامی، دولت آمریکا را نیز در برابر قوانین داخلی و بین‌المللی پاسخگو بداند.

خانم انصاری می‌گوید: «در حالی که عمیقا از جنایت‌های جمهوری اسلامی خشمگینم و امیدوارم پایان این رژیم را ببینم، باید مطمئن شوم کشور خودم هم غیرنظامیان بیگناه را نمی‌کشد.»

ادعاهای مطرح شده درباره جزئیات حملات، شمار قربانیان و مسئولیت مستقیم مقامهای آمریکایی، نیازمند بررسی مستقل است.

اینترنت؛ ابزاری به جای جنگ

یاسمین انصاری می‌گوید اگر دولت ترامپ واقعا قصد حمایت از مردم ایران را داشت، می‌توانست به جای اتکا به جنگ، از ابزارهای غیرنظامی استفاده کند.

یکی از این ابزارها، به گفته او، کمک به دسترسی آزاد مردم ایران به اینترنت است.

او از طرحی در کنگره با عنوان «قانون آزادی اینترنت» نام می‌برد که هدفش اختصاص بودجه به وزارت خارجه آمریکا برای کمک به مقابله با قطع اینترنت و فیلترینگ در ایران است.

خانم انصاری می‌گوید خود او از امضاکنندگان این طرح است، اما جمهوریخواهان کنگره آن را برای رای‌گیری به صحن مجلس نیاوردند.

او همچنین دولت آقای ترامپ را متهم می‌کند که بودجه برخی نهادهای فعال در زمینه آزادی اینترنت را کاهش داده یا قطع کرده است.

به گفته او، جلوگیری از قطع ارتباطات، کمک به ابزارهای عبور از فیلترینگ و فراهم کردن امکان انتشار اخبار اعتراضها، می‌توانست حمایت ملموس‌تری از مردم ایران باشد.

سیاستهای مهاجرتی و ایرانیان در آمریکا

خانم انصاری ممنوعیت ورود شهروندان برخی کشورها، از جمله ایران، به آمریکا را اقدامی تبعیض‌آمیز توصیف می‌کند که نه تنها مانع سفر ایرانیان شده، بلکه خانواده‌های ایرانی-آمریکایی را نیز از یکدیگر جدا کرده است.

او همچنین از افزایش بودجه پلیس مهاجرت آمریکا و گسترش مراکز بازداشت مهاجران انتقاد می‌کند.

به گفته او، در جریان بازدیدهایش از این مراکز با پناهجویان ایرانی، از جمله افرادی که پس از اعتراضهای «زن، زندگی، آزادی» از ایران خارج شده بودند، روبرو شده است.

خانم انصاری شرایط برخی از این مراکز را «هولناک» می‌خواند و از دسترسی ناکافی به آب آشامیدنی، خدمات پزشکی و حمایتهای روانی سخن می‌گوید.

او همچنین می‌گوید هزاران دانشجو و متخصص ایرانی در آمریکا با بلاتکلیفی درباره وضعیت اقامت و اجازه کار خود روبرو هستند.

به گفته او، برخی از دانش‌آموختگان رشته‌های پزشکی، هوش مصنوعی و مهندسی زیست‌پزشکی، با وجود دریافت پیشنهاد شغلی، نمیتوانند کار خود را آغاز کنند.

یاسمین انصاری می‌گوید برای حفاظت از ایرانیانی که مرتکب جرمی نشده‌اند، طرحی به مجلس نمایندگان ارائه کرده است تا به آنها نوعی وضعیت موقت حفاظت شده اعطا شود.

این وضعیت قرار است تا زمانی که رسیدگی به پرونده‌های اقامتی متوقف یا معلق است، مانع اخراج افراد شود.

او استدلال می‌کند که ماندن دانشجویان و متخصصان ایرانی، علاوه بر ملاحظات انسانی، به نفع اقتصاد آمریکا نیز هست؛ کشوری که به گفته او با کمبود پزشک، پژوهشگر و نیروی متخصص روبروست.

خانم انصاری از ایرانیان آمریکا می‌خواهد با نمایندگان خود، بویژه نمایندگان جمهوریخواه، تماس بگیرند و از آنها بخواهند به این طرح بپیوندند.

او می‌گوید پدرش نیز سالها پیش به عنوان دانشجو از ایران به آمریکا آمد و اگر امکان ادامه تحصیل و کار قانونی را نداشت، زندگی خانواده او مسیر دیگری پیدا می‌کرد.

خلیج فارس و نقش فشار عمومی

خانم انصاری در بخشی دیگر از گفتگو به اعتراض خود نسبت به استفاده از نام‌های دیگر به جای «خلیج فارس» اشاره میکند.

او می‌گوید مطرح کردن این موضوع در صحن مجلس و بازتاب رسانهای آن نشان داد که حفظ یک مسئله در تیتر اخبار و افزایش فشار عمومی می‌تواند بر تصمیمهای سیاسی اثر بگذارد.

به گفته او، هرچند برخی از نقشه‌های مورد استفاده تیم ترامپ نام دیگری را نشان می‌دادند، نام رسمی خلیج فارس در نهایت تغییر نکرد.

او این موضوع را نمونه‌ای از تاثیر تماس مردم با نمایندگان، فعالیت مدنی و استفاده نمایندگان از تریبون کنگره می‌داند.

یاسمین انصاری می‌گوید یکی از مسئولیتهای اصلی خود را افزایش آگاهی نمایندگان کنگره درباره ایران می‌داند.

به گفته او، هنوز شمار زیادی از سیاستمداران آمریکایی میان مردم ایران و جمهوری اسلامی تفاوت روشنی قائل نمی‌شوند.

او می‌گوید بسیاری از همکارانش در کنگره درباره خواستههای مردم ایران و تحولات این کشور از او سوال می‌کنند.

خانم انصاری تاکید می‌کند که به هویت ایرانی خود افتخار می‌کند، نوروز را در کنگره گرامی می‌دارد و تلاش می‌کند زبان فارسی را حفظ کند.

او در عین حال از فضای تند و نظریه‌های توطئه در بخشهایی از جامعه ایرانی آمریکا انتقاد می‌کند و می‌گوید به دلیل مخالفتش با جنگ، اتهام‌هایی خلاف مواضع واقعی‌اش به او و خانواده‌اش نسبت داده شده است.

به باور او، مبارزه برای دموکراسی در ایران باید با پذیرش اختلاف نظر در میان مخالفان جمهوری اسلامی همراه باشد.

او می‌گوید جامعه ایرانی-آمریکایی برای دفاع از حقوق خود و تاثیرگذاری بر سیاست آمریکا، باید حضور گسترده‌تری در فعالیتهای مدنی، انتخابات محلی، مجالس ایالتی و کنگره داشته باشد.

پیام او به نسل جوانتر ایرانی-آمریکایی این است که وارد سیاست شوند، داوطلبانه فعالیت کنند و در انتخابات نامزد شوند؛ زیرا به گفته او، تنها از طریق مشارکت سازمان یافته است که می‌توان با سیاستهای ضدایرانی مقابله کرد و تصویری دقیقتر از مردم ایران در ساختار قدرت آمریکا ارائه داد.