افزایش نگرانی‌ها از وخامت حال و وضعیت سلامتی نرگس محمدی

حمیدرضا محمدی، برادر نرگس محمدی، فعال حقوق بشر زندانی و برنده جایزه نوبل صلح ۲۰۲۳، می‌گوید که نگران است که او در خطر مرگ باشد.

حمیدرضا محمدی به برنامه «نیوزآور» بی‌بی‌سی گفت: «من هر روز منتظر بدترین تماس تلفنی ممکن هستم. شکی ندارم که رژیم تصمیم گرفته است از شر افرادی مانند نرگس و دیگر فعالان خلاص شود.»

آقای محمدی گفت که زندانیان سیاسی در ایران از بی‌توجهی عمدی حکومت در رنجند: «به نظر می‌رسد که رژیم تصمیم گرفته است که مردم را در زندان به حال خود رها کند تا بمیرند، حتی زندانیانی هم که شناخته شده نیستند را اعدام می‌کنند. زندانیان شناخته‌شده در شرایطی نگهداری می‌شوند که در اثر بیماری‌های قلبی یا سایر جراحات بمیرند. خود رژیم، پزشکان و دادستان‌ها، همه می‌دانند که نرگس در حال مرگ است. با وجود همه اینها، مانع کمک‌های پزشکی مورد نیازش می‌شوند.»

آقای محمدی همچنین گفت که معتقد است جنگ توجه را از وضعیت اسفناک زندانیان داخل ایران منحرف کرده است: «به نظر می‌رسد جامعه بین‌المللی تمایلی به صحبت درمورد مشکل واقعی ندارد. تنگه هرمز برای اکثر کشورهای اروپایی بسیار مهم است و متاسفانه کشورهای اروپایی تصمیم گرفته‌اند روی اقتصاد خود تمرکز کنند. این سکوت خفه‌کننده‌ای است که ما تجربه می‌کنیم. به نظر می‌رسد که نفت اکنون از آزادی مهم‌تر است.»

مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، چهارشنبه گذشته (۲۹ آوریل / ۹ اردیبهشت) در شبکه ایکس نوشت: «من عمیقا نگران وضعیت نرگس محمدی هستم که بنابر گزارش‌ها وضعیتش در بازداشت رو به وخامت است.»

کمیته نوبل نوبل دیروز از حکومت ایران خواست فورا نرگس محمدی را آزاد کند تا تحت درمان قرار بگیرد.

رئیس این کمیته با استناد به گفته‌های خانواده و وکیل خانم محمدی ابراز نگرانی کرد که وضعیت سلامت او به‌شدت رو به وخامت گذاشته است.

مصطفی نیلی، وکیل خانم محمدی، روز جمعه (۱۱ اردیبهشت) گفت که موکلش به دلیل «نوسانات شدید فشار خون و افت ناگهانی آن» از زندان زنجان به بیمارستان اعزام شده است.

آقای نیلی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که خانم محمدی «دچار بی‌هوشی و وخامت حال» شد و «پس از چند نوبت وخامت وضعیت و بروز علائمی مانند درد قفسه سینه، پزشک زندان و سپس پزشک متخصص، انتقال فوری وی به بیمارستان را ضروری دانستند و او در نهایت به‌صورت اورژانسی به بیمارستان منتقل و در بخش سی‌سی‌یو بستری شده است.»

به‌گفته وکیل خانم محمدی با وجود بستری شدن موکلش در بیمارستان «همچنان فشار خون او نوسان شدید دارد.»

آقای نیلی همچنین گفت که کمیسیون پزشکی قانونی استان زنجان، توقف یک‌ ماهه اجرای حکم را برای انجام درمان توصیه کرده اما دادستانی زنجان آن را منوط به نظر دادستانی تهران کرده است.

خانم محمدی ۲۱ آذرماه ۱۴۰۴ در مراسم هفتم خسرو علیکردی در مسجد غدیر مشهد به همراه شماری دیگر از فعالان و شهروندان بازداشت شد و چندی بعد، شعبه اول دادگاه انقلاب مشهد او را به هفت سال و شش ماه حبس، دو سال تبعید به شهرستان خوسف و دو سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم کرد و اواخر بهمن ماه سال گذشته از یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی مشهد به زندان زنجان منتقل شد.

هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، نوشت که «خانم محمدی بدون رعایت اصل تفکیک جرائم در میان زندانیان جرائم خشن نگهداری می‌شود. همچنین او به‌رغم حال نامساعد جسمانی پیشتر از دسترسی به خدمات درمانی مناسب محروم مانده بود.»

به گزارش هرانا، خانم محمدی «تاکنون در مجموع به ۲۳ سال حبس تعزیری محکوم شده است. این احکام شامل ۳۰ ماه حبس در خرداد ۱۴۰۰، هشت سال در آبان ۱۴۰۰، یک سال و سه ماه در مهر ۱۴۰۱، یک سال در مرداد ۱۴۰۲، ۱۵ ماه در دی ۱۴۰۲، یک سال در خرداد ۱۴۰۳، شش ماه در مهر ۱۴۰۳ و هفت سال و شش ماه در بهمن ۱۴۰۴ است.

خانم محمدی به دو سال تبعید به شهرستان خوسف، دو سال ممنوعیت خروج از کشور، ۱۵۴ ضربه شلاق و محرومیت‌های اجتماعی متعدد نیز محکوم شده است.»