واکنشها به حملههای اخیر آمریکا به ایران؛ از «حلالم کنید» تا «راهی جز نجات نمانده»
منبع تصویر، Getty Images
یک هفته از حمله آمریکا به مناطقی در ایران بویژه در جنوب این کشور، که بخش اصلی این حملات را متحمل شده است، میگذرد و بسیاری در شبکههای اجتماعی مشاهدات، حس و وضعیتشان را به اشتراک گذاشتهاند.
این مطلب بهطور عمده برگرفته از نظرات تعدادی از شهروندان است که از روز شروع حملات مجدد، در شهرشان در جنوب ایران مانده و روایت کردهاند. اسامی این شهروندان برای حفظ هویتشان تغییر داده شده است. نظرات این افراد بازتابدهنده همه طیفهای مردم در ایران نیست.
«۲۵ تیر» است و «سارا» در اینستاگرامش ویدئویی گذاشته که لحظه شنیدن صدای بلند انفجاری را در نزدیکیاش نشان میدهد. او در خانه است؛ در بندرعباس. دوربین موبایل را به سمت خودش گرفته و این لحظات را ثبت میکند. پشت خط، خانمی با او صحبت میکند:
«دارن مسکونی میزنن. بدبخت شدیم.
الووو. سارا؟
تو را جون هر کی دوست داری از اونجا بیایید بیرون. اونجا رو ترک کنید.
سارا: اوکی. بای»
در ویدئوی سارا صدای انفجار دیگری شنیده میشود. در ویدئو دیده میشود که بر اثر موج صدا و ترس ناشی از آن، دستهایش می لرزد وسپس ویدئو قطع میشود. چند ساعت بعد، سارا استوری میگذارد و به فالورهایش اطلاع میدهد که سالم است.
بلاگرهای جوان؛ روایتگر حملات اخیر آمریکا
گزیدهای از مهمترین خبرها، گزارشهای میدانی و گفتوگوهای اختصاصی را هر هفته در ایمیل خود دریافت کنید.
اینجا مشترک شوید
پایان % title %
تفاوت این دور از جنگ آمریکا و ایران، قطع نبودن اینترنت است. از این رو بلاگرهای جوان بسیاری در اینستاگرام از وضعیت شهرشان در جنوب ایران نوشتهاند و آن را به تصویر کشیدهاند. بسیاری از آنها از کمبود توجه رسانهای به مناطق جنوب ایران، که تحت حملات اصلی آمریکا قرار دارند، گله کردهاند.
یکی از آنها از جاسک در استوری اینستاگرامش نوشته است: «اینجا جاسک است، همان بندری که غربتش از موجهای خلیج هم سنگینتر است. بیشترین حمله... اما بینامترین شهر. آهای رسانهها! مگر ما جزئی از این خاک نیستیم؟»
بلاگر دیگری از بندرعباس از مردم محلی پرسیده آیا شهر را ترک میکنند؟
جواب بسیاری منفی است. آنها میخواهند بمانند. اما فرد دیگری در استوری اینستاگرامش از خط ساحلی بندرعباس ویدئو گذاشته و میگوید که «جمعه بسیار خلوت است. بندرعباس خلوت زیبا نیست.»
در روزهای گذشته بسیاری از زیرساختهای جنوب ایران مورد هدف قرار گرفتهاند. از تجهیزات تصفیه آب تا پلها و تونلها و برج مراقبت دریایی چابهار که ویدئوی تخریبش به طور کامل در سومین حمله به آن بارها توسط کاربران دست به دست شد.
در بسیاری از ویدئوهای منتشر شده از خارج از بندرعباس صفهای طولانی مردم در خودرو و جادههای خاکی نشان داده میشود. در این تصاویر دیده میشود که جادههای جایگزین کنار پلهای تخریب شده درست شده تا مردم بتوانند با ماشین تردد کنند. در تصاویراتوبوسهای مسافربری هم دیده میشوند.
دختر بلاگری از بندرعباس در این روزها وقتی از جادهای عبور میکرد، در اینستاگرامش استوری گذاشت: « دیشب در مسیر برگشت به بندر به هر پلی که میرسیدم سرعتم را بیشتر میکردم. تنها. تو جاده. اون سرعت و اصلا دلیل این حجم از عجله و استرس را نمیفهمیدم».
او در پست دیگری نوشت: « جنوب دیگر تحمل اینهمه کشته را ندارد. اگر کشته شدم حلالم کنید»
بلاگر دیگری از بندرعباس به گرمای شدید هوا اشاره کرده است: «بندرعباس، شهری با هوای ۵۰ درجه، اولین نقطه جنگ کشور، مردمانی بسیار زحمتکش. با صدای موشک بیدار میشویم و میریم سرکار. خیلی گرمه. میاییم خونه دوش بگیریم برق میره خونه میشه جهنم. میریم توی ماشین کولر روشن کنیم بنزین نیست. میریم بنزین بزنیم سه کیلومتر صف است. کار ما از اعتراض و اعتصاب گذشته. فقط نجات.»
منبع تصویر، Getty Images
«دو راهی تلخ جمهوری اسلامی یا نابودی ممکلت»
در هفته گذشته انتقادهایی نسبت به کم توجهی به جنوب و نگاه منطقهای به جنگ در ایران در شبکه «ایکس» هم صورت گرفت
آزاده مختاری، خبرنگار نوشته است: «میدانید دردمان یکی نیست! جنوب #ایران همانجایی است که سالها از فقرش گفتیم و کسی نشنید. همانجا که از دهه۷۰، میلیونها نخلش خشک شد و کسی کاری نکرد. امروز هم موشکها راه #جنوب را پیدا کردند. هموطن من آنجا، میان آتش و خاکستر، هم از درون زخم میخورد و هم از بیرون و آرامآرام میسوزد!»
کاربر دیگری نگرانیاش را اینطور بیان کرده است: «من واقعا نمیدونم باید چه کنم. میترسم جنوب از دست بره و این خیلی باعث وحشتم میشه. همه زندگیم اونجاست، هویتم رو اونجا میسازه. واقعا باید چه کنم؟ با استیصال به دوستم پیغام میدم ممکنه جنوب اشغال بشه؟ اشغالش کنه، بعد برش میگردونه؟»
و دیگری گفته است: «پل های اطراف بندرعباس رو زدن اما بنظرم احتمال حضور نیروی نظامی در بندرعباس احتمالش خیلی کمه ورود نیروی نظامی در جزایر، جاسک و سیریک بیشتره.»
برخی دیگر نگاه کلی به جنگهای اخیر دارند: «جمهوری اسلامی ما رو در دوراهی بسیار تلخی قرار داده؛ یا خودش بکشه و مملکت رو نابود کنه، یا شرایطی فراهم کنه از بیرون این اتفاق بیفته. برای حالت اول هیچ کورسوی امیدی نیست و حالت دوم ممکنه به یه نتایجی برسه.»
موضوع آب شیرینکنها که در هر دو طرف جنگ مورد حمله قرار میگیرند برای کاربران ایجاد نگرانیهایی کرده است: «۱۰ هزار نفر در جاسک، یکی از گرمترین و شرجیترین مناطق جهان، آب شیرینشون رو از دست دادن. آخوند هم حمله متقابل کرده و بخشی از مردم بیگناه کویت رو از آب محروم کرده. این به نفع کیه الان؟»
بر اساس گزارشها و به نقل از مقامات ایران، در حملات آمریکا ایستگاه پمپاژ برداشت آب خام از دریا و همچنین ترانس برق مربوط به آبشیرینکن بونجی با ظرفیت تولید ۳۱۵۰ مترمکعب در شبانهروز به طور کامل تخریب شده است. در حال حاضر برای تامین نیاز اولیه ساکنان، هشت تانکر در حال انتقال آب به این روستاها هستند.
در همین حال کویت اعلام کرد که یکی از نیروگاههای تولید برق و همچنین تاسیسات شیرینسازی آب این کشور در حملات ایران هدف قرار گرفته و چندین واحد تولید برق از مدار خارج شده است. کویت برای تامین ۹۰ درصد از آب آشامیدنی خود به آب شیرینکن وابسته است. کویت همچنین اعلام کرد که فعالیت فرودگاه بینالمللی کویت به دلیل تهدیدهای مکرر موشکی و پهپادی به حالت تعلیق درآمده است.
در همین خصوص کاربر دیگری نوشته است: «اون روستاهای اطراف جاسک که آب شیرین کنشون منهدم شده همون روستاهایی هستن که هر سال سیل میاد و براشون تن ماهی و نوار بهداشتی میفرستین. همونجایی که یکسری بچه کفش پاشون نیست و کف پاشون مثل زانوی شتره.»
کاربر دیگری هم در شبکه ایکس نوشت: «با اطلاع میگم کشور از لحاظ بچههای فنی مهندسی که سریعن پلهای آسیبدیده رو بازسازی کنند چیزی کم نداره... مساله اینه پدافند نداریم... بسازیم هم زرتی میاد میزنه میره.»
تعدادی از کاربران هم به سختیهایی که مردم جنوب در جنگ هشت ساله ایران با عراق محتمل شدهاند اشاره میکنند و حسرت «این سرزمین غنی» را میخورند که «میز همه ایران را حساب میکند».
