مای ساتو، گزارشگر حقوق بشر سازمان ملل: مقاومتی که مرگ مهسا/ژینا امینی به آن دامن زد، خاموش نشده است
منبع تصویر، Reuters
در آستانه چهارمین سالگرد مرگ ژینا/مهسا امینی در بازداشت گشت ارشاد، مای ساتو گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر در ایران در پیامی با انتقاد از ادامه فشارها بر زنان برای اعمال حجاب اجباری، از مقاومت مردم ایران در مقابل این فشارها نوشت.این کارشناس حقوق بشر سازمان ملل متحد در یادداشتی به زبان فارسی در شبکه ایکس نوشت: «این هفته چهار سال از مرگ ژینا/مهسا امینی در بازداشت گشت ارشاد در ایران میگذرد. پس از مرگ او، جنبش «زن، زندگی، آزادی» شکل گرفت. این جنبش را زنان و مردان، از قومیتها و استانهای مختلف به راه انداختند و خواستار حقوق برابر برای زنان و دختران شدند.»خانم ساتو گفت است که پاسخ مقامات ایران به این اعتراضات، «توسل به خشونت مرگبار بود؛ شیوهای که در جریان اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴ نیز بار دیگر به کار گرفتند.»مای ساتو با اشاره به تداوم اعمال حجاب اجباری در ایران نوشت که «قانون حمایت از خانواده از طریق ترویج فرهنگ عفاف و حجاب» از دی ۱۴۰۳ رسما به حالت تعلیق درآمده است، اما کافهها، رستورانها و فروشگاهها همچنان به دلیل حضور کارکنان یا مشتریان بدون حجاب تعطیل میشوند و در برخی موارد نیز گزارشهایی از بازداشت افراد منتشر شده است.»او گفت که با وجود گذشت چهار سال مقاومتی که مرگ ژینا/مهسا امینی «به آن دامن زد، خاموش نشده است». او افزود: «زنان و دخترانی که به نام او به خیابانها آمدند، همچنان بر حق خود برای تصمیمگیری درباره پوشش، محل کار و شیوه زندگیشان پافشاری میکنند؛ و همچنین بر اینکه با آنان همچون افراد برابر رفتار شود، چه در قانون و چه در زندگی. این حقوق برای همیشه قابل انکار نخواهند ماند.»کشته شدن خانم امینی در زمان بازداشت در گشت ارشاد در تهران، موجب خشم عمومی در ایران شد. مراسم خاکسپاری او در روز ۲۶ شهریور ماه سال ۱۴۰۱ در گورستان آیچی سقز، جرقه اعتراضهای سراسری در ایران بود.در این مراسم برخی از زنان روسری از سر برداشتند و شعار «زن، زندگی، آزادی» (به کردی ژن، ژیان، آزادی) سر دادند. پس از آن اعتراضات به سطح همه شهرهای ایران کشیده شد و به جنبشی بزرگ تبدیل شد که انعکاسی جهانی داشت.
