۶۵ روز تاریکی دیجیتال در ایران؛ آنها که به اینترنت جهانی وصل شده‌اند می‌گویند بدون دیگران خیلی سوت‌وکور است

قطع اینترنت در ایران به ۶۵ روز رسید.

میلیون‌ها نفر در دوماه گذشته در «تاریکی دیجیتال» به اینترنت جهانی دسترسی نداشته‌اند. در این مدت، شهروندان عادی به‌ندرت با پرداخت‌ هزینه‌های سنگین توانسته‌اند به اینترنت وصل شوند و تعداد بسیار محدودی به نسبت جمعیت با استفاده از راه‌های بحث‌برانگیزی مانند اینترنت پرو، سیم‌کارت سفید و خبرنگاری به اینترنت دسترسی دارند.

قیمت سربه‌فلک کشیده «کانفیگ و وی‌پی‌ان» هم باعث شده است که بسیاری فعلا قید اینترنت بین‌المللی را بزنند.

اما هر چه شمار روزهای قطع اینترنت بیشتر می‌شود، به نظر می‌رسد افراد عادی بیشتری از داخل ایران با توسل به راه‌های پرهزینه مثل خرید حجمی فیلترشکن یا روش‌های جرم‌انگاری‌شده، مانند اتصال به استارلینک، به اینترنت وصل می‌شوند.

برخی از مخاطبان بی‌بی‌سی فارسی و کاربران شبکه‌های اجتماعی از تجربه خود از وصل شدن به اینترنت پس مدت طولانی گفته‌اند و از قیمت بالا و کیفیت پایین کانفیگ و وی‌پی‌ان گلایه کرده‌اند.

یکی از مخاطبان که می‌گوید با کانفیگ ۲/۵ میلیون تومانی به اینترنت وصل شده است به بی‌بی‌سی فارسی گفت: «بعد از کشتار معترضان، بستن اینترنت بزرگترین جنایت جمهوری اسلامی بود.» او می‌گوید که پیش از قطع اینترنت، از طریق یک اپلیکیشن پیانو تمرین می‌کرد و از نظر روحی به آن پناه برده بود: «قطع اینترنت نه تنها از نظر اقتصادی به همه آسیب زده است، بلکه آسیب‌های پنهانی روانی هم دارد.»

یک پزشک از تهران گفت که قبلا برای مطالعه تداخل دارویی و دوز داروها و دستورالعمل‌های مرتبط به وبسایت‌های پزشکی سر می‌زد اما حالا این کار به‌دلیل گرانی کانفیگ‌ها به صرفه نیست.

او گفت که قطع اینترنت باعث شده است نتواند با خواهرش در خارج از کشور تماس ویدیویی برقرار کند حتی اینکه برای هر گیگ کانفیگ ۳۰۰ هزار تومان پرداخت می‌کند.

یکی از مخاطبان بی‌بی‌سی می‌گوید که بعد از دوماه توانسته است با خرید اینترنت پرو وصل شود اما دیگر گشت‌وگذار در اینستاگرام برایش جذابیت ندارد چون نمی‌خواهد هزینه زیاد اینترنت را «بیهوده» هدر دهد.

بعضی از کاربران می‌گویند از ناچاری به اینترنت پرو روی آورده‌اند تا زندگی روزمره را از سر گیرند اما عده‌ای اینترنت پرو را تبعیض‌آمیز و گامی دیگر به سوی اینترنت طبقاتی می‌دانند.

یکی از مخاطبان بی‌بی‌سی نوشت که بعد از دو ماه که وصل شده دیده است که «سیم‌کارت سفیدها» و «پولدارها» وصل بودند و اینترنت برای کسانی که تمکن مالی نداشتند قطع بود: «اینترنتم تمام شود دیگر معلوم نیست کی بتوانم اینترنت بخرم.»

برخی دیگر هم که تازه به اینترنت وصل شده‌اند می‌گویند شبکه‌های اجتماعی بدون دیگرانی که نمی‌توانند سوت‌وکور است و حال‌وهوا ندارد.

در این میان برخی از دارندگان کسب‌وکار آنلاین که به‌تازگی وصل شده‌اند از صدمه قطع اینترنت به درآمد و معیشتشان می‌گویند. بسیاری از آنها می‌گویند که ماه‌هاست درآمدی نداشته‌اند و صفحه فروشگاه آنلاینشان به‌دلیل عدم فعالیت از مدار الگوریتم خارج شده است. بعضی از ورشکستگی و بسته شدن کارگاه‌هایشان می‌گویند و برخی دیگر از فروش زیر قیمت اجناسشان. عده‌ای دیگر هم از حاضران در اینترنت می‌خواهند با لایک و کامنت گذاشتن پای پست‌هایشان کمک کنند تا صفحه‌شان احیا شود.

افشین کلاهی، رئیس کمیسیون دانش‌بنیان اتاق بازرگانی، گفته است که مجموع خسارت مستقیم و غیرمستقیم قطع اینترنت روزانه ۷۰-۸۰ میلیون دلار است.

به گفته زهرا بهروز آذر، معاون مسعود پزشکیان در امور زنان، زنان بیشترین خسارت را از قطعی اینترنت متحمل شده‌اند.

مسعود پزشکیان در وعده‌های انتخاباتی‌اش قول داده بود آزادی اینترنت را بیشتر کند و گفته بود که اگر انتخاب شود جلوی فیلترینگ می‌ایستد و کسب‌وکارهای تعطیل شده را بازیابی می‌کند. حالا پست آقای پزشکیان در ایکس درباره آزادی اینترنت که دو سال پیش منتشر شد در شبکه‌های اجتماعی بازنشر می‌شود. برخی کاربران از او می‌خواهند به عهدش وفا کند. عده‌ای هم او را به عهدشکنی و استفاده تبلیغاتی از «حق مسلم مردم» متهم کرده‌اند.

فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت، هم گفته است که مطالبه مردم درباره اینترنت جهانی مطالبه درستی است اما به‌دلیل «شرایط جنگ باید نهادهای مختلف روی آن نظر بدهند.»