چرا مردان به رغم خطرهای احتمالی به آلتشان ژل تزریق می‌کنند؟

جیسون نمی‌خواست آلتش شبیه «قوطی کوکاکولا» شود؛ این اصطلاح در مورد آلتی به کار می‌رود که با تزریق مقدار بسیار زیادی ژل، ظاهری شبیه قوطی کوتاه این نوشیدنی پیدا کرده است.

جیسون هنگام دیدارمان در منچستر به من گفت: «بعضی‌ها واقعا زیاده‌روی می‌کنند.»

این عمل، اندازه دور آلت تناسلی او را ۱۶ درصد افزایش داد؛ مقداری که هم خودش و هم شریک زندگی‌اش از آن بسیار راضی‌اند. او می‌گوید این کار «اعتمادبه‌نفسش را افزایش داده است.»

جیسون می‌گوید که «همه‌چیز همچنان به‌طور عادی کار می‌کند» و تنها «کمی قطورتر» شده است. مشخص نیست چند نفر از مردان مانند جیسون ژل به آلت تناسلی‌شان تزریق می‌کنند.

این موضوع دوچندان خصوصی است؛ نمی‌توانید در خیابان راه بروید و حسش کنید، آن‌گونه که محبوبیت تزریق ژل لب را به چشم می‌بینید. نظارت کمی وجود دارد و از آمار رسمی‌ خبری نیست، زیرا هر کسی می‌تواند ارائه این خدمات را آغاز کند.

تزریق ژل به آلت تناسلی حتی در آخرین دوره بازی‌های المپیک زمستانی نیز نظریه توطئه‌ عجیبی راه انداخت. شایع شده بود مردان حاضر در رشته پرش‌ با اسکی از ژل استفاده می‌کنند تا سطح بدن را افزایش دهند و بتوانند مسافت بیشتری بپرند.

با این‌ حال، برخی مردان پس از انجام نادرست این عمل، با سیاه‌شدن آلت تناسلی و «جداشدن پوست» به بخش اورژانس مراجعه کرده‌اند.

انجمن جراحان اورولوژی بریتانیا نیز درباره انجام این عمل‌ها به مردان هشدار داده است. پس چرا مردان این کار را انجام می‌دهند و خطرهایش چیست؟

جیسون بدون افشای هویتش، صادقانه درباره تصمیم خود برای تزریق ژل با ما صحبت کرد.

او از طول آلت تناسلی‌اش راضی بود ولی برای رسیدن به «ظاهری متناسب و متوازن» خواهان «کمی تقارن بیشتر» و افزایش قطر آن بود. جیسون می‌گوید: «اگر کمی احساس کمبود می‌کنید، چرا که نه؟»

او یک سال مشغول بررسی موردهای مختلف شد و در نهایت گزینه عمل جراحی را کنار گذاشت. جیسون، اسید هیالورونیک، نوعی ژل موقت، را انتخاب کرد تا مطئن شود حتی اگر از ظاهر آن هم متنفر شد، ماده تزریق‌شده «سرانجام خودبه‌خود حل خواهد شد.»

انگیزه جیسون نوعی مردانگی متکبرانه و «آلفا» نبود: «من به این که هرچه آلت بزرگ‌تری داشته باشید، مرد بزرگ‌تری هستید، اعتقاد ندارم.»

به گفته او، انتظارات درباره زیبایی مردان تغییر کرده‌اند: «فقط زنان نیستند که باید خودشان را با معیارها هماهنگ کنند؛ مردان نیز باید چنین کنند. فکر می‌کنم مسئله فقط تغییر جامعه است. شیوه‌ای که رسانه‌ها همه‌چیز را به تصویر می‌کشند، حالا تاثیر بزرگی بر زندگی روزمره دارد. انگار نمی‌توانید جایی بروید، بی‌آنکه تصویر فردی ظاهرا بی‌نقص را ببینید.»

اگر وب‌سایت درمانگاه‌های ارائه‌کننده خدمات بزرگ‌کردن آلت را بررسی کنید، با پرسش‌هایی مانند: «آیا از اندازه آلت تناسلی خود خجالت می‌کشید؟» روبه‌رو می‌شوید و می‌توانید ببینید بعضی از آن‌ها چگونه از این احساسات استفاده می‌کنند.

گزینه‌های مختلفی برای بزرگ‌کردن آلت تناسلی وجود دارد؛ روش‌های جراحی و غیرجراحی و مواد متفاوتی که می‌توان به آلت تزریق کرد.

رایج‌ترین روش با فاصله زیاد از سایر گزینه‌ها، تزریق ماده ژل‌مانند اسید هیالورونیک است؛ همان ترکیب اصلی‌ که برای تزریق ژل لب استفاده می‌شود.

اسید هیالورونیک نوعی مولکول قندی است که به‌طور طبیعی در بدن وجود دارد. این ماده به‌دلیل جذب و نگهداری آب به عنوان «آهن‌ربای رطوبت» شناخته می‌شود.

دکتر جاوید حسین بیش از یک سال است که در درمانگاه‌اش در منچستر، خدمات تزریق ژل به آلت تناسلی ارائه می‌کند.

آقای حسین پیش از ورود به حوزه عمل‌های زیبایی، پزشکی خوانده بود ولی از نظر قانونی برای تزریق ژل به آلت تناسلی، آموزش پزشکی‌ لازم نیست.

او می‌گوید که تقاضا درحال افزایش است و مشتریانی از تمام گروه‌های سنی داشته است. بعضی‌ها حدود ۲۵ سال دارند و مسن‌ترین مراجعه‌کننده‌اش ۷۲ساله بوده است.

فرایند با جلسات مشاوره درباره سلامت بیمار، دلایل تمایل به انجام عمل، انتظارات او از نتیجه و گفت‌وگو درباره خطرها آغاز می‌شود.

در روز انجام عمل، اسید هیالورونیک در سه نقطه آلت تناسلی تزریق می‌شود: بخش بالایی و دو طرف آن. ماده از طریق «آنژیو کت» تزریق می‌شود که از قاعده آلت وارد و در امتداد بدنه آن حرکت می‌کند.

سپس ژل را ماساژ می‌دهند تا ظاهر یکنواختی پیدا کند و بیمار این کار را در خانه ادامه می‌دهد.

جاوید حسین می‌گوید که مردان با پرداخت هزینه‌ای تا ۳۵۰۰ پوند می‌توانند برای شش تا نه ماه انتظار افزایش ۱۰ تا ۲۰ درصدی اندازه دور آلت را داشته باشند.

اما خطرهایی نیز وجود دارد. این خطرها از موارد نسبتا جزئی مانند درد، کبودی و توزیع نامتوازن ژل تا مشکلات جدی از جمله عفونت متغیرند. این‌ها خطرات همه عمل‌های تزریق ژل هستند.

بااین‌حال، خطر آسیب‌دیدن ساختارهای حیاتی و رگ‌های خونی آلت تناسلی که برای نعوظ ضروری‌اند نیز وجود دارد.

وقتی از آقای حسین پرسیده شد چرا به رغم نگرانی‌ها، جراحان با خیال راحت این عمل‌ها را ارائه می‌کند، گفت «کاملا درک می‌کند» چرا بعضی افراد نگرانند.

او می‌گوید: «این نگرانی از جای درستی سرچشمه می‌گیرد اما هم‌زمان شواهد بیشتری شکل‌ می‌گیرند. ما نتایج را می‌بینیم و مشخص شده است که این عمل برای مردان فایده‌ دارد.»

جاوید حسین گفته است برای زمانی که مشکلی پیش بیاید، «برنامه اقدام فوری» دارد؛ از جمله استفاده از داروهایی که می‌توانند ژل را به‌سرعت حل کنند: «خوشبختانه هرگز مجبور نشده‌ایم از این برنامه استفاده کنیم.»

بی‌بی‌سی نمی‌تواند به طور مستقل این ادعا را تایید کند.

آقای حسین البته فردی را به یاد می‌آورد که پس از دریافت خدمات در مرکزی دیگر، برای مشاوره نزد او آمده بود؛ فرآیندی که «به‌شدت اشتباه پیش رفته بود.»

او می‌گوید نوع نامناسبی از ژل استفاده شده بود و «بدنه آلت تناسلی داشت سیاه می‌شد»، زیرا عمل به رگ‌های خونی آلت آسیب زده و پوست درحال مردن بود. این مرد فورا به بخش اورژانس فرستاده شد

وایبهاو مودگیل، متخصص سلامت دستگاه تناسلی، مردانی را دیده است که پس از انجام نادرست این عمل‌ها به بیمارستان مراجعه کرده‌اند: «چنین اتفاقی، می‌تواند برای بیمار ویران‌کننده باشد.»

او مردانی را به یاد می‌آورد که به دلیل «مردگی بافت پوست» مراجعه کرده‌اند؛ وضعیتی که در آن بخشی از پوست می‌میرد، بسیار سیاه می‌شود و سپس شروع به جداشدن و ریختن می‌کند.

او می‌گوید: «مردان با این انتظار وارد اتاق عمل می‌شوند که "فوق‌العاده خواهد شد"، اما ممکن است در پایان حتی ناراضی‌تر از زمان ورودشان بیرون بیایند.»

الکس، که نمی‌خواست نام واقعی‌اش فاش شود، برای انجام نوع متفاوتی از عمل بزرگ‌کردن آلت تناسلی به آلمان سفر کرد.

جراحی او، بریدن رباطی بود که آلت تناسلی را به استخوان شرمگاهی متصل می‌کند تا آلت بلندتر به نظر برسد. این عمل همچنین شامل گرفتن سلول‌های چربی از بدن خودش و تزریق آنها برای بزرگ‌کردن آلت بود.

وقتی پس از عمل به هوش آمد، آن‌قدر درد داشت که نمی‌توانست بایستد: «کبودی زیادی داشتم و بخش بالایی پاهایم زرد شد. حدود یک ماه نمی‌توانستم ‌درست راه بروم.»

الکس در درمانگاه مودگیل تحت مراقبت قرار گرفت و سرانجام پزشکان اعلام کردند مشکلی ندارد: «خیلی‌ها چنین شانسی پیدا نمی‌کنند. من خوش‌شانس بودم و به‌خیر گذشت.»

به گفته الکس او از ابتدا هم می‌دانست که «هرگز آلت کوچکی نداشته است» اما جامعه و محتوای پورنوگرافی او را متقاعد کرده بودند که آلت بزرگ‌تر «مردانه‌تر و بهترین» است.

به گفته مودگیل، روندهای جست‌وجوی اینترنتی، تبلیغات و شبکه‌های اجتماعی همگی «نشان می‌دهند که تعداد این عمل‌ها درحال افزایش است»، هرچند آمار رسمی‌ درباره شمار عمل‌های بزرگ‌کردن آلت تناسلی وجود ندارد.

این وضعیت باعث شده است انجمن جراحان اورولوژی بریتانیا توصیه‌های جدیدی در مورد انجام ندادن این عمل‌ها منتشر کند.

مودگیل می‌گوید: «محتوای اصلی دستورالعملی که اخیرا منتشر کرده‌ایم این است که هیچ‌کدام از این عمل‌ها را نمی‌توانیم توصیه کنیم، چون شواهد بسیار ضعیفند.»

در این بررسی، ۳۶ تحقیق با مشارکت ۳۷۵۰ مرد ارزیابی شدند اما همچنان مشخص نشد «مشخصات ایمنی» این عمل‌ها چیست.

بخشی از این ابهام به دلیل نبودن داده درباره تاثیر بلندمدت ژل‌ها بر آلت تناسلی مربوط می‌شود. نگرانی دیگر این است که درست مانند تزریق ژل لب، برای انجام این عمل نیز به هیچ مدرک یا صلاحیت حرفه‌ای نیاز نیست.

مودگیل اعتقاد دارد که ممنوعیت کامل «احتمالا بیش‌ازحد سخت‌گیرانه» خواهد بود ولی اگر این عمل‌ها قرار است ادامه پیدا کنند، این صنعت «به‌شدت نیازمند مقررات‌ است.»

او خواستار ایجاد سامانه ثبت ملی برای ثبت تمام عمل‌های تزریق ژل به آلت تناسلی و گردآوری داده‌های بلندمدت شد تا مردان بتوانند براساس خطرها و فواید، تصمیمی آگاهانه بگیرند.

جیسون می‌گوید پس از ازبین‌رفتن اثر ژل فعلی‌اش، دوباره این کار را انجام خواهد داد.