Irish
Irish
14. Tá nead bheag níos teo ná nead mhór.
Heileo? Heileo? Cad é mar atá tú? Is mise Dónal. An gcluineann éinne mé? Tá mé ag taisteal sa spás. Tá mé ag craoladh chugat arís. Seo í mo theachtaireacht agus mo dhialann. An gcluineann duine ar bith mé? Níl a fhios agam. B’fhéidir go bhfuil mé ag caint liom féin. Tá súil agam nach bhfuil. Tá súil agam go gcluineann duine éigin mé.
Seo mé amuigh sa spás faoi dheireadh. Tá nead bheag níos teo ná nead mhór. Sin é mo chássa. Tá nead bheag de roicéad agam. Dá bhfeicfeá na rudaí atá mise ag feiceáil anocht. Dá bhfeicfeá na hiontais atá amuigh anseo. Tá an domhan go hálainn. Tá cuma shuaimhneach uirthi. Agus an ghealach! Dá bhfeicfeá an ghealach. Tá sí chomh mór sin agus tá na réaltaí chomh geal sin.
Tá dóchas agam go gcluinfidh duine éigin mé. Tá dóchas agam nach mbeidh mé ag caint liom féin i gcónaí. Ach b’fhéidir go bhfuil fadhb éigin ann leis an ríomhaire. Tá rún agam é a dheisiú. Ba mhaith liom bheith ábalta labhairt le duine éigin agus mé ag taisteal sa spás. Deiseoidh mé an ríomhaire mar giorraíonn beirt bóthar. Is sean-nath é sin a d’fhoghlaim mé: Giorraíonn beirt bóthar. Agus is fada an bóthar atá le taisteal agamsa; bóthar gan chuideachta.
Níl a fhios agam cad é atá ag tarlú ar domhan. Tá fadhb agam teagmháil a dhéanamh le daoine ansin. Sílim go bhfuil daoine beo ann go fóill ach ní thig liom bheith cinnte. Chuala mé roinnt teachtaireachtaí ar an raidió. Cluinimse guthanna ar an raidió. Feicim teachtaireachtaí ar líne. Ach ní féidir liom ciall a bhaint astu go fóill. Ní féidir liom teagmháil a dhéanamh le daoine.
Tagann na guthanna agus imíonn siad. Cluinim focail fhánacha anseo is ansiúd. Mothaím práinn ina gcuid focal. Mothaím go bhfuil eagla orthu. Mothaím go bhfuil eagla mhór orthu. Ach ní féidir liom cuidiú leo go fóill. Ní féidir liom labhairt leo go fóill. Ní féidir liom teagmháil a dhéanamh leo. Caithfidh go bhfuil fadhb leis an ríomhaire. Caithfidh go bhfuil lúb ar lár ann.
Ach tá dóchas agam go fóill. Tá dóchas agam go mbeidh mé ábalta an ríomhaire a dheisiú. Ní fiú bheith éadóchasach. Ní éireoidh liom má bhím éadóchasach. Is iontach an rud é an dóchas. Bhí dóchas agam go dtógfainn spásárthach. Agus thóg. Thóg sé tamall mór fada orm ach thóg mé é sa deireadh. D’ullmhaigh mé na pleananna; lean mé na pleananna. Bhailigh mé ábhar le chéile agus chuir mé an t-ábhar le chéile. Níor chaill mé mo mhisneach. Níor chaill mé mo dhóchas. Níor ghéill mé don lagmhisneach. Níor ghéill mé don éadóchas. Tháinig daoine chugam agus rinne siad magadh fúm. Dúirt siad: “An rud nach féidir, ní féidir é.” Agus d’fhreagair mise iad: “An rud is féidir, is féidir é.”
Bí dóchasach. Sin í an teachtaireacht atá agam do dhuine ar bith atá ag éisteacht liom anocht. Bí dóchasach. Ná caill do mhisneach. Ná caill do dhóchas. Ná géill don lagmhisneach. Ná géill don éadóchas. Coinnigh do mhisneach agus do dhóchas. Lean ort. Coinnigh ort.
Amharc i dtreo na réaltaí. An bhfeiceann tú mé? Tá mé thuas anseo. An bhfeiceann tú mé? Bhuel, sin í mo chuidse don oíche anocht. Beidh mé ar ais amárach. Beidh an ríomhaire deisithe agam ansin. Beidh comhrá againn go fóill. Ná caill do mhisneach. Ná géill don lagmhisneach. Beidh muid ag caint. Bí cinnte de. Beidh muid ag caint. Amárach. Go dté tú slán.
